حدیث دربارهگاه حجّت در بيم و گمنامى به سر مى برد

عنه عليه السلام:اللّهُمَّ لا بُدَّ لَكَ مِنْ حُجَجٍ في أرضِكَ، حُجَّةٍ بَعْدَ حُجَّةٍ. لئلاّ يَتَفَرَّقَ أتباعُ أَوليائِكَ، ظاهرٍ غيرِ مُطاعٍ، أو مُكْتَتِمٍ خائفٍ يَتَرقَّبُ، إنْ غابَ عَنِ النّاسِ شَخْصُهُمْ في حالِ هُدْنَتِهِمْ في دَوْلَةِ الباطِلِ فَلَنْ يَغِيبَ عَنْهُم مَبْثُوثُ عِلْمِهِمْ و آدابِهِمْ. ۱

امام على عليه السلام:بار خدايا! تو را ناگزير در زمين خود حجّتهايى بايد، حجّتى از پى حجّتى. تا پيروان اولياى تو پراكنده نشوند. چه آن حجّت ظاهر باشد ولى نافرمانروا، يا مخفى و بيمناك و در انتظار. اگر به روزگار تسلّط باطل، آنان در سكوت به سر برند و از ديده مردم پنهان باشند، اما هرگز پرتوِ دانش و تربيتِ ايشان از مردم پوشيده نمى ماند.

۱.بحار الأنوار: 23 / 54 / 116.

کلیدواژه‌ها امامت عامه گاه حجت در بیم و گمنامی به سر می برد

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلامـ وقتى از وى پرسيده شد: آيا زمين بدون عالِمِ زنده و آشكار، باقى مى ماند؟ ـفرمود: در آن صورت، خداوند عبادت نخواهد شد.

امام صادق عليه السلام:هر كه بميرد و در فرمان امام زنده و آشكارى نباشد به مرگ جاهلى مرده است.

امام على عليه السلام:صد البتّه زمين از كسى كه حجّتهاى خدا را بر پا دارد ـ آشكار و سرشناس يا بيمناك و گمنام ـ خالى نمى ماند، تا كه حجّتها و برهانهاى خداوند از بين نرود.

امام على عليه السلام:بار خدايا! من خوب مى دانم كه علم بتمامى جمع نمى شود و مباحث آن تمام نمى شود؛ چه آن كه تو زمينت را از حجّت بر بندگانت تهى نمى گذارى خواه اين حجّت، آشكار و فرمانروا و خواه بيمناك و گمنام بى پيرو باشد تا مبادا حجّت تو، از ميان برود و دوستان تو پس از آن كه هدايتشان كردى، گمراه شوند.