حدیث دربارهضرورت فرمانروايى و حكومت

میزان الحکمه ج ۱، ص ۲۰۶، ح ۷۲۵

امام علی علیه‌السلام

ضرورت فرمانروايى و حكومت

عنه عليه السلام:لاَ يُصْلِحُ النَّاسَ إلاَّ أمِيرٌ؛ بَرٌّ أوْ فَاجِرٌ. ۱

امام على عليه السلام:[وضع] مردم را به سامان نياورد مگر فرمانروا؛ نيكو باشد يا بد.

۱.كنز العمّال: 14286.

کلیدواژه‌ها فرمانروایی ضرورت فرمانروایی و حکومت

احادیث دیگر این موضوع

۳

امام على عليه السلام ـ در قضيه حكميت ـ فرمود:اينان (خوارج) مى گويند فرمانروايى ضرورتى ندارد! در نهج البلاغة عبارت «لا امرة إلاّ للّه (فرمانروايى مخصوص خداوند است)» آمده است. حال آن كه وجود فرمانروا لازم است تا در زمان حكومت او مؤمن كار خود كند و كافر بهره خود بَرَد.

امام على عليه السلامـ درباره حروريه (خوارج) كه مى گفتند «حُكم و داورى جز از آن خدا نيست» ـفرمود: [آرى] حُكم [واقعا] از آنِ خداست و در زمين نيز حاكمان و داورانى هستند، اما آنان مى گويند: فرمانروايى لزومى ندارد، حال آن كه مردم را از حكومت گريزى نيست، تا مؤمن در آن حكومت، كار خويش كند و تبهكار و كافر بهره خود برند و خداوند در زمان آن هر كس را به اجل مقدّر مى رساند.

امام على عليه السلام:مردم را ناچار فرمانروايى بايد؛ نيكوكار يا تبهكار؛ زيرا در حكومت او فرد با ايمان كار خويش (اطاعت خدا) مى كند و كافر بهره خويش مى برد و خداوند با وجود حكومت، هر كس را به اجل مقدّر مى رساند و به وسيله او مالياتها جمع آورى مى شود و با دشمن جنگيده مى شود و راهها امن مى گردد و حقّ ناتوان از زورمند ستانده مى شود و نيكوكار آسايش مى بيند و از تبهكار در امان مى ماند.