حدیث دربارهفضايل امام حسين عليه السلام

المناقب لابن شهر آشوب:وُجِدَ عَلى ظَهرِ الحُسَينِ بنِ عَليٍّ يَومَ الطَّفِّ أثَرٌ، فَسَألوا زَينَ العابِدينَ عَن ذلك فَقالَ: هذا مِمّا كانَ يَنقُلُ الجَرابَ عَلى ظَهرِهِ إلى مَنازِلَ الأرامِلِ وَ اليَتامى وَ المَساكينَ. ۱

المناقب لابن شهر آشوب:در روز طفّ (كربلا) بر پشت مبارك حسين بن على اثر چيزى ديده شد. درباره آن از زين العابدين پرسيدند، فرمود: اثر كيسه هايى است كه بر پشت خود مى نهاد و به خانه هاى زنان بى سرپرست و يتيمان و مستمندان مى برد.

۱.المناقب لابن شهرآشوب: 4 / 66.

کلیدواژه‌ها امام حسین علیه السلام فضایل امام حسین علیه السلام

احادیث دیگر این موضوع

بحار الأنوارـ به نقل از بَراء بن عازب ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را ديدم كه حسين را بر دوش خود سوار كرده و مى گويد: خدايا! من او را دوست دارم، تو نيز دوستش بدار.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس كه دوست دارد به محبوبترين فرد روى زمين در نزد اهل آسمان نگاه كند به حسين بنگرد.

الأمالى للصدوقـ به نقل از حذيفة بن يمان ـ: پيامبر صلى الله عليه و آله را ديدم كه دست حسين بن على عليهما السلام را گرفته است و مى فرمايد: اى مردم! اين حسين بن على است. او را بشناسيد. سوگند به آن كه جانم در دست (قدرت) اوست، او در بهشت است، و دوستدارانش در بهشتند و دوستداران دوستدارانش نيز در بهشتند.

امام حسين عليه السلام:بر رسول خدا صلى الله عليه و آله وارد شدم. ابن ابى كعب در خدمت ايشان بود. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به من فرمود: خوش آمدى اى ابا عبد اللّه، اى زيور آسمانها و زمينها! اُبىّ به پيامبر عرض كرد: اى رسول خدا! چگونه ممكن است كسى غير از شما زيور آسمانها و زمينها باشد؟! پيامبر فرمود: اى ابىّ! سوگند به آن كسى كه بحق مرا به پيامبرى برانگيخت، مقام و منزلت حسين بن على در آسمان، بالاتر از منزلت او در زمين است. در سمت راست عرش خداوند عزّ و جلّ نوشته شده است: [حسين]چراغ هدايت و كشتى نجات و امامى سستى نا پذير، با عزّت، افتخار آفرين، راهنما، و ذخيره [اى گرانبها]است.

امام حسين عليه السلامـ در بخشى از سخنانش در روز عاشورا ـفرمود: هان! اين حرام زاده پسر حرام زاده مرا ميان دو چيز مخيّر كرده است: ميان شمشير و تن دادن به خوارى. و هيهات كه ما تن به ذلّت و خوارى دهيم. خدا و رسول او و مؤمنان و دامنهاى پاك و مطهّر [ى كه ما در آن پرورش يافته ايم] و دلهاى غيرتمند و جانهاى بزرگ منش، اين را بر ما نمى پذيرند كه فرمانبرى از فرومايگان را بر مرگ شرافتمندانه ترجيح دهيم.

امام حسين عليه السلامـ در بخش ديگرى از سخنانش در روز عاشورا ـفرمود: به خدا سوگند، نه دست ذلّت و خوارى به شما مى دهم و نه چونان بردگان مى گريزم.

امام زين العابدين عليه السلام:از حسين عليه السلام شنيدم كه مى فرمايد: اگر مردى در اين گوشم ـ اشاره به گوش راست خود كرد ـ مرا دشنام دهد و در ديگرى از من پوزش بخواهد، پوزش او را مى پذيرم؛ چرا كه امير المؤمنين على بن ابى طالب عليه السلام برايم نقل كرد كه از جدّم رسول خدا صلى الله عليه و آله شنيد كه مى فرمايد: بر حوض كوثر وارد نمى شود كسى كه عذر را ـ موجّه باشد يا غير موجّه ـ نپذيرد.

اللهوفـ به نقل از راوى حديث ـ: آن گاه، حسين عليه السلام دشمن را به جنگ تن به تن طلبيد. هر كس را كه به مبارزه اش مى آمد مى كشت، چندان كه شمار عظيمى را از پاى درآورد، و در ضمن مبارزه مى فرمود: كشته شدن سزاوارتر از پذيرش ننگ است ننگ بهتر از رفتن به آتش دوزخ است يكى از راويان مى گويد: به خدا قسم هرگز نديده ام شخص مغلوبى را كه فرزندان و اعضاى خانواده و يارانش همگى كشته شده باشند و مانند حسين چنين آرام و خونسرد باشد. لشكر دشمن حلقه را بر او تنگ مى كرد اما او با شمشير خود بر آنان حمله مى آورد و چنان از برابر او مى گريختند كه گله اى بز از برابر گرگى كه بر آن حمله كرده باشد. او بر سپاه سى هزار نفرى آنان يورش مى آورد و آنها را مانند مور و ملخ پراكنده مى ساخت، و آن گاه «لا حول و لا قوّة إلاّ باللّه العلىّ العظيم» گويان به قرارگاه خود باز مى گشت.