حدیث دربارهنامگذارى آن دو بزرگوار

امام زين العابدين عليه السلام:هنگامى كه فاطمه عليها السلام حسن عليه السلام را به دنيا آورد، به على عليه السلام گفت: برايش نامى بگذار. على عليه السلام فرمود: من پيش از پيامبر خدا نامى روى او نمى گذارم. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد. سپس به على عليه السلام فرمود: آيا برايش اسم گذاشته اى؟ عرض كرد: در نامگذارى او بر شما پيشدستى نمى كنم. پيامبر فرمود: من نيز در نامگذارى او بر پروردگارم پيشدستى نمى كنم. پس، خداى تبارك و تعالى به جبرئيل وحى فرمود كه براى محمّد فرزندى زاده شده است. برو و به او سلام برسان و تبريك گفته، بگو: على براى تو همچون هارون است براى موسى؛ پس، نام فرزند هارون را بر او بگذار. جبرئيل عليه السلام فرود آمد و پس از ابلاغ [سلام و] تبريك خداوند عزّ و جلّ گفت: خداوند عزّ و جلّ به تو دستور مى دهد كه نام فرزند هارون را بر اين نوزاد بگذارى. پيامبر پرسيد: نام فرزند هارون چه بود؟ جبرئيل گفت: شَبَّر. پيامبر فرمود: زبان من عربى است. جبرئيل گفت: او را حسن بنام. و پيامبر هم او را حسن ناميد. و چون حسين عليه السلام به دنيا آمد. جبرئيل عليه السلام فرود آمد و پس از رساندن تبريك خداوند تبارك و تعالى عرض كرد: على براى تو مانند هارون است براى موسى؛ پس، اين نوزاد را به نام فرزند هارون نامگذارى كن. پيامبر پرسيد: نام او چيست؟ جبرئيل گفت: شُبَيْر. پيامبر فرمود: زبان من عربى است. جبرئيل گفت: او را حسين بنام. پيامبر هم نام او را حسين گذاشت.