اجل، دژى استوار
3 حدیث
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:إنَّ مَعَ كُلِّ إنسانٍ ملَكَينِ يَحفَظانِهِ، فإذا جاءَ القَدَرُ خَلَّيا بَينَهُ و بَينَهُ، و إنَّ الأجلَ جُنَّةٌ حَصِينةٌ. ۱
امام على عليه السلام:هر انسانى دو فرشته نگاهبان دارد، ليك هر گاه تقدير فرا رسد، او را با آن تنها مى گذارند. همانا اجل، حفاظى استوار است.
۱.بحار الأنوار: 5/140/8.
عنه عليه السلامـ لَمّا خُوِّفَ مِن الغِيلةِ ـ: و إنَّ عَلَيَّ مِن اللّهِ جُنّةً حَصِينةً، فإذا جاءَ يومي انفرَجَتْ عنّي و أسْلَمَتْني، فحينَئذٍ لا يَطِيشُ السَّهْمُ، و لا يَبرأُ الكَلْمُ. ۱
امام على عليه السلامـ چون او را از كشته شدن ناگهانى (ترور شدن) ترساندند ـفرمود: خداوند براى من حفاظى محكم قرار داده است و چون روز [مرگ]من فرا رسد، آن حفاظ كنار مى رود و مرا تسليم [مرگ]مى كند. در آن هنگام، نه تير به خطا مى رود و نه زخم بهبود مى يابد.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 62.
عنه عليه السلام:كَفى بالأجَلِ حِرْزا، إنَّهُ ليسَ أحدٌ مِن النّاسِ إلاّ و مَعهُ حَفَظةٌ مِن اللّهِ يَحفَظونَهُ أنْ لا يَتَردّى في بِئرٍ، و لا يَقَعَ علَيهِ حائطٌ، و لا يُصيبَهُ سَبُعٌ، فإذا جاءَ أجلُهُ خَلَّوا بينَه و بينَ أجلِهِ. ۱
امام على عليه السلام:نگاهبانىِ اجل كافى است. هيچ كس نيست مگر آن كه نگهبانانى از سوى خداوند بر او گماشته اند كه نمى گذارند در چاهى بيفتد يا ديوارى بر سر او آوار شود يا خوراك درنده اى گردد، اما چون اجلش فرا رسد او را با اجلش تنها مى گذارند.
۱.بحار الأنوار: 78/64/158.