حدیث دربارهآنچه بايد حكمران در استخدام كارگزاران
عنه عليه السلامـ مِن كِتابِهِ للأشتَرِ لَمّا وَلّاهُ مِصرَ ـ: ثُمّتَفَقَّدْ أعمالَهُم، وابعَثِ العُيونَ ۱ مِن أهلِ الصِّدقِ والوَفاءِ علَيهِم، فإنَّ تَعاهُدَكَ في السِّرِّ لاُمورِهِم حَدوَةٌ لَهُم ۲ على استِعمالِ الأمانَةِ، والرِّفقِ بِالرَّعِيَّةِ.
وتَحَفَّظْ مِن الأعوانِ، فإن أحَدٌ مِنهُم بَسَطَ يَدَهُ إلى خِيانَةٍ اجتَمَعَت بِها علَيهِ عِندَكَ أخبارُ عُيونِكَ، اكتَفَيتَ بذلكَ شاهِدا، فبَسَطتَ علَيهِ العُقوبَةَ في بَدَنِهِ، وأخَذتَهُ بما أصابَ مِن عَمَلِهِ، ثُمّ نَصَبتَهُ بمَقامِ المَذَلَّةِ، ووَسَمتَهُ بِالخِيانَةِ، وقَلَّدتَهُ عارَ التُّهَمَةِ. ۳
امام على عليه السلامـ در فرمان استاندارى مصر به مالك اشتر ـنوشت: آنگاه به كارهاى آنان (كارگزاران) رسيدگى كن و از ميان افراد با صداقت و وفادار مراقبانى بر آنها بگمار؛ زيرا مراقبتِ نهانى تو در كارهاى ايشان، آنان را به رعايت امانت و خوشرفتارى با مردم وا مى دارد و با دقّت مراقب دستياران خويش باش و اگر يكى از آنان دست به خيانت گشود و گزارش هاى همه مراقبانت آن را تأييد كرد، همان گزارش ها را شاهد بگير و بى درنگ او را كيفر جسمانى ده و از ثروتى كه از طريق مقامش به دست آورده بازخواست كن و او را به خوارى بكشان و داغِ خيانت بر پيشانيش بنشان و حلقه ننگ تهمت به گردنش بياويز.