حدیث دربارهآداب توكّل
الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ لابنِهِ محمّدِ بنِ الحَنَفيَّةِ لَمّاأعطاهُ الرّايَةَ يَومَ الجَمَلِ ـ: تَزولُ الجِبالُ ولا تَزُلْ، عَضَّ على ناجِذِكَ، أعِرِ اللّهَ جُمجُمَتَكَ، تِدْ في الأرضِ قَدَمَكَ، اِرْمِ بِبَصَرِكَ أقصَى القَومِ، وغُضَّ بَصَرَكَ، واعلَمْ أنَّ النَّصرَ مِن عِندِ اللّهِ سبحانَهُ. ۱
امام على عليه السلامـ زمانى كه در جنگ جمل پرچمرا به دست فرزندش محمّد بن حنفيه داد ـفرمود: كوه ها از جاى خود مى جنبند اما تو نَجُنب، دندان هايت را بر هم بفشار و كاسه سرت را به خداوند عاريت دِه، پاى خود را در زمين ميخكوب كن، نگاهت را به انتهاى سپاه دشمن بدوز و ديده ات را [از برق شمشيرها و نيزه ها] فرو بند و بدان كه پيروزى از جانب خداوند سبحان است.
۱.نهج البلاغة: الخطبة 11.