حدیث دربارهتوفيق وبى توفيقى

منتخب میزان الحکمه، ص ۱۳۱۵، ح ۶۶۲۶

امام علی علیه‌السلام

توفيق وبى توفيقى

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:التَّوفيقُ مُمِدُّ العَقلِ، الخِذلانُ مُمِدُّ الجَهلِ. ۱

امام على عليه السلام:توفيق، مددكار خرد است و خذلان (يارى نرساندن خدا) مددكار نادانى.

۱.غرر الحكم: 718 و 719.

کلیدواژه‌ها توفیق توفیق وبی توفیقی

احادیث دیگر این موضوع

۳

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به وسيله گناهان، خذلان برگنهكار مستولى مى شود تا جايى كه او را در گناهانِ بزرگتر مى اندازد.

امام على عليه السلام:اى مردم! هر كه خدا را مرشد و خيرخواه خود بگيرد، توفيق يابد و هر كه گفتار او را راهنماى خويش قرار دهد، به راه و آيينى كه استوارتر است رهنمون شود؛ زيرا كه پناهنده خدا در امان است و دشمن او در هراس.

امام صادق عليه السلامـ درباره آيه «توفيق من جز به [يارى]خدا نيست» و آيه «اگر خدا شما را يارى كند هيچ كس بر شما غالب نخواهد شد و اگر واگذاردتان چه كسى بعد از او شما را يارى خواهد كرد؟ و مؤمنان بايد فقط به خدا توكّل كنند» ـفرمود: هرگاه بنده طاعتى را كه خداوند عزّوجلّ بدان فرمان داده است انجام دهد، عمل او موافق فرمان خداوند عز و جل مى باشد و بدين سبب بنده را موفّق ناميده اند و هرگاه بنده بخواهد در موردى نافرمانى خداوند كند و خداى تبارك و تعالى ميان او و آن معصيت حايل شود و در نتيجه بنده آن را مرتكب نشود اين ترك گناه او به توفيق خداوند تبارك و تعالى بوده است. اما هرگاه جلو او را از آن معصيت نگيرد و به حال خود رهايش كند تا مرتكب آن گناه شود، خداوند او را واگذارده و ياريش نرسانده و توفيقش نداده است.