حدیث دربارهتشويق به همدردى

الإمامُ الكاظمُ عليه السلامـ لِجَعفرِ بنِ محمّدِ العاصِميِّ ـ: يا عاصِمُ، كيفَ أنتُم في التَّواصُلِ والتَّواسي؟ [قالَ:]قلتُ: على أفضَلِ ما كانَ علَيهِ أحَدٌ. قالَ: أيَأتي أحَدُكُم إلى دُكّانِ أخيهِ أو مَنزِلِهِ عِندَ الضَّائقَةِ فيَستَخرِجُ كِيسَهُ ويأخُذُ مايَحتاجُ إلَيهِ فلا يُنكِرُ علَيهِ؟! قالَ: لا، قالَ: فَلَستُم على ما اُحِبُّ في التَّواصُلِ. ۱
امام كاظم عليه السلامـ خـطاب به جـعفر بـن محمّدعـاصمى ـ: اى عاصم، در زمينه مراوده باهم و همدردى با يكديگر چگونه هستيد؟ عرض كردم: در بهترين وضعى كه يك نفر مى تواند داشته باشد. فرمود: آيا چنين هست كه فردى از شما در هنگام تنگدستى به دكّان يا منزل برادرش برود و دخل او را بيرون كشد و آنچه احتياج دارد بردارد و برادرش به او اعتراض نكند؟ عاصم عرض كرد: نه. حضرت فرمود: پس، در مراوده باهم آن طور كه من دوست دارم نيستيد.
۱.بحار الأنوار: 74 / 231 / 28.

احادیث دیگر این موضوع

۶