حدیث دربارهكسى كه انفاقش پذيرفته نمى شود
الإمامُ الباقرُ عليه السلامـ لَمّا سُئلَ عن قولهِ تعالى: «ولا تَيَمَّمُوا الخَبيثَ مِنْهُ تُنْفِقونَ» ۱ ـ: كانَ النّاسُ حينَ أسلَموا عِندَهُم مَكاسِبُ مِن الرِّبا ومِن أموالٍ خَبيثَةٍ، فكانَ الرّجُلُ يَتعَمَّدُها مِن بَينِ مالِهِ فتَصَدّقَ بها، فنهاهُمُ اللّهُ عَن ذلكَ، وإنّ الصَّدَقَةَ لا تَصلُحُ إلّا مِن كَسبٍ طَيِّبٍ. ۲
امام باقر عليه السلامـ در پاسخ به سؤال از آيه «ولا تيمّموا الخبيث منه تنفقون ۳؛ و در پى ناپاك آن نرويد كه از آن انفاق كنيد» ـفرمود: مردم زمانى كه اسلام آوردند درآمدهايى از ربا و اموال حرام در اختيار داشتند و افراد به سراغ اين درآمدها در بين دارايى هاى خود مى رفتند و آنها را صدقه مى دادند، اما خداوند آنان را از اين كار نهى فرمود؛ چرا كه صدقه دادن جز از درآمد پاك و حلال درست نيست.