حدیث دربارههر كه زن زيبايى را ببيند
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:إذا رأى أحَدُكُمُ امرأةً تُعجِبُهُ فلْيَأْتِ أهلَهُ؛ فإنَّ عِندَ أهلهِ مِثلَ ما رأى، ولا يَجعَلَنَّ لِلشَّيطانِ إلى قَلبِهِ سَبيلاً، وليَصرِفْ بَصَرَهُ عَنها، فإن لَم تَكُنْ لَهُ زَوجَةٌ فَلْيُصَلِّ رَكعَتَينِ ويَحمَدِ اللّهَ كثيرا، ويُصَلّي علَى النَّبيِّ وآلِهِ، ثُمّ ليَسألِ اللّهَ مِن فَضلِهِ فإنّهُ يُبيحُ لَهُ برأفتِهِ ما يُغنيهِ. ۱
امام على عليه السلام:هرگاه فردى از شما زنى را ديد و از او خوشش آمد، برود و با همسر خود همبستر شود؛ زيرا نظير آنچه ديده است در همسر خود او نيز هست. و هرگز شيطان را به دل خود راه ندهد و چشم خود را از آن زن برگرداند. اگر زن ندارد دو ركعت نماز بخواند و بسيار حمد خدا گويد و بر پيامبر و آل او صلوات فرستد و آنگاه از خداوند مسألت كند كه از فضل خويش عطايش فرمايد. خداوند از روى مهر و رأفت خود نياز او را برطرف خواهد ساخت.
۱.بحار الأنوار: 10 / 115 / 1.