حدیث دربارهدانش اخترشناسى

الإمامُ عليٌّ عليه السلام:أيُّها النّاسُ، إيّاكُم وتَعَلُّمَ النُّجومِ إلّا ما يُهتَدى بهِ في بَرٍّ أو بَحرٍ، فإنّها تَدعو إلَى الكِهانَةِ، والمُنَجِّمُ كالكاهِنِ، والكاهِنُ كالسّاحِرِ، والسّاحِرُ كالكافِرِ، والكافِرُ في النّارِ. ۱

امام على عليه السلام:اى مردم، از آموختن اخترشناسى بپرهيزيد، مگر آن مقدارى كه در بيابان يا دريا، وسيله راهيابى مى شود؛ زيرا اخترشناسى به كهانت و پيشگويى مى انجامد و اخترگو مانند كاهن است، و كاهن چون ساحِر و ساحر همانند كافر و كافر در آتش است.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 79.

کلیدواژه‌ها اخترشناسی دانش اخترشناسی

احادیث دیگر این موضوع

بحار الأنوارـ به نقل از يونس بن عبدالرحمن ـ: به امام صادق عليه السلام عرض كردم فدايت شوم علم نجوم را براى من بيان كنيد. حضرت فرمود: آن علمى از علوم پيامبران است.

امام صادق عليه السلامـ وقتى به ايشان عرض شد: دربين مردم چنين شهرت دارد كه پرداختن به علم نجوم حرام است و به دين انسان آسيب مى رساند ـفرمود: چنان نيست كه مى گويند، به دينت آسيبى نمى رساند. شما به موضوعى مى پردازيد كه زيادِ آن دست نيافتنى است و اندكِ آن هم كارآيى ندارد. در مبحث تنجيم كتاب مكاسب آمده است: پيشگويى كردن از روى اوضاع كواكب و حركات آنها اشكال ندارد، به اين معنا كه كسى، با مشاهده وضع معيّنى در ستارگان، مانند نزديكى و دورى و مقابله و اقتران ميان دو ستاره، به صورت گمان و تخمين حكم به وقوع فلان حادثه در آينده بكند. و بلكه، على الظاهر، پيشگويى كردن به صورت قطع و جزم نيز اشكالى ندارد، در صورتى كه آن پيشگويى مبتنى بر تجربه اى قطعى باشد. مثلاً اشكالى ندارد كه فردى با توجه به اين تجربه كه هرگاه سگش شب هنگام از پشت بام به داخل خانه پناه برده در آن شب باران آمده است، با قطع و يقين بگويد كه امشب باران مى بارد. چنان كه نقل مى شود كه اين مطلب براى مروّج و بلكه احياگر علم نجوم اتفاق افتاده است. او در يكى از سفرهاى خود نزد آسيابانى كه در خارج شهر آسيابى داشت اتراق كرد. وقتى وارد منزل آسيابان شد، به خاطر گرماى هوا، تصميم گرفت شب را پشت بام بگذراند. صاحب منزل به او گفت: بيا پايين و داخل اتاق بخواب، تا از باران محفوظ بمانى. محقّق، به اوضاع فلكى نگاهى كرد، امّا نشانه اى كه حاكى از باران باشد مشاهده نكرد. صاحب منزل گفت: من سگى دارم كه شب هايى كه حسّ مى كند باران خواهد آمد به داخل اتاق مى رود. محقّق حرف او را قبول نكرد و شب را پشت بام خوابيد، امّا نيمه شب باران گرفت و محقّق دچار تعجّب شد. (مكاسب، ص 25).

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به سؤال زنديقى از اخترشناسى ـفرمود: آن علمى است كه منافعش اندك و مضرّاتش بسيار است؛ زيرا آنچه مقدّر باشد به وسيله اين علم دفع نمى شود و جلو بلا را به كمك آن نمى توان گرفت. اگر منجّم از بلا خبر دهد محافظت و مراقبت از خود، او را از قضاى الهى نجات نمى دهد و اگر از خير و خوبيى خبر دهد، نمى تواند به آن شتاب بخشد و اگر بديى برايش پيش آيد، نمى تواند آن را برگرداند. منجّم با علم خدا مى ستيزد و به خيال خودش قضاى خدا را از خلق او برمى گرداند.