حدیث دربارهآدم عليه السلام

الإمامُ زينُ العابدينَ عليه السلامـ في احتِجاجِهِ مَع قُرَشيٍّ يَصِفُ فيهِ تَزويجَ هابِيلَ بلوزا اُختِ قابِيلَ، وتَزويجَ قابيلَ بإقليما اُختِ هابِيلَ، فقالَ لَهُ القُرَشيُّ: فأولَداهُما؟! ـ: نَعَم. فقالَ لَهُ القُرَشيُّ: فهذا فِعلُ المَجوسِ إنّما فَعَلوا ذلكَ بعدَ التَّحريمِ مِن اللّهِ. ثُمّ قالَ لَهُ عليُّ بنُ الحسينِ عليهماالسلام: لا تُنكِرْ هذا إنّما هِيَ شَرايعُ جَرَت. فكانَ ذلكَ شَريعَةً مِن شَرايعِهِم، ثُمّ أَنزَلَ اللّهُ التَّحريمَ بعدَ ذلكَ ۱.

امام زين العابدين عليه السلام:در بحث با شخصى قرشى كه طى آن به نحوه ازدواج هابيل با بلوزا خواهر قابيل و ازدواج قابيل با اقليما خواهر قابيل مى پردازد و آن قرشى مى گويد: پس، فرزندان آن دو با هم ازدواج كردند؟ فرمود: آرى. قرشى گفت: اين كارى است كه امروزه مجوسى ها مى كنند! على بن حسين عليهماالسلامفرمود: مجوس اين كار را بعد از تحريم خداوند انجام دادند. على بن حسين عليه السلام سپس فرمود: منكر اين مطلب مباش. اين ها قوانين و شرايعى است كه صورت گرفته است. پس اين يكى از شرايع و مقررات آن ها بود. اما بعدا خداوند آن را تحريم كرد.

۱.الاحتجاج: ج 2 ص 143 ح 180.

کلیدواژه‌ها نبوت 2 نبوت خاصه آدم علیه السلام

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلامـ در بيان آفرينش آدم عليه السلام ـفرمود: سپس، خداوند سبحان از قسمت هاى سخت و نرم زمين و شيرين و شوره زار آن، خاكى برداشت و بر آن آب ريخت تا پاك و خالص شد و با رطوبت بياميختش تا آنكه چسبناك گشت. آن گاه از آن هيكلى بيافريد، داراى اعضا و پيوندها و گسستگى ها؛ مدتى مشخص و زمانى معلوم آن را بداشت تا اينكه خشكيد و به هم پيوست و چون سفال سخت شد. آن گاه از روح خويش در آن دميد، تا به صورت انسانى گرديد صاحب ذهن هايى كه آنها را به حركت در مى آورد و انديشه اى كه با آن [در كارهايش]دخل وتصرف مى كند. آميخته به طينتى با رنگ هاى گوناگون و چيزهايى همانند يكديگر و حالاتى متضاد و آميخته هايى ناهمگون از قبيل گرمى و سردى و رطوبت و خشكى.

امام على عليه السلام:. چون زمينش را آماده ساخت و فرمانش را روان ساخت، آدم عليه السلام را به عنوان مخلوق برتر خود برگزيد و او را نخستين آفريده خود [از نوع انسان]قرار داد.

امام صادق عليه السلام:آدم را آدم ناميده اند، چون ازاَديم (روى) زمين آفريده شده است.

بحار الأنوارـ به نقل از ابومقدام ـ: از امام باقر عليه السلام پرسيدم: خداوند حوّا را از چه آفريد؟ فرمود: اين مردم چه مى گويند؟ عرض كردم: مى گويند: خداوند او را از يكى از دنده هاى آدم خلق كرده است. فرمود: نادرست مى گويند. مگر عاجز بود از اينكه او را از غير دنده آدم بيافريند؟ عرض كردم: فدايت شوم يابن رسول اللّه! او را از چه چيز آفريد؟ فرمود: پدرم از پدرانش عليهم السلام به من خبر داد كه رسول خدا فرمود: خداى تبارك و تعالى مشتى گل برداشت و آن را با دست راست خود ـ هر دو دست خدا راست است ـ به هم آميخت و از آن آدم را خلق كرد و مقدارى از آن گل اضافه آمد كه از آن حوّا را آفريد.