حدیث دربارهبرترى سخن بر سكوت
الإمامُ الباقرُ عليه السلامـ لِرجُلٍ وقَد كَلَّمَهُ بكلامٍ كَثيرٍ ـ: أيُّها الرجُلُ، تَحتَقِرُ الكلامَ وتَستَصغِرُهُ؟! اِعلَمْ أنَّ اللّهَ عَزَّوجلَّ لم يَبعَثْ رُسُلَهُ حيثُ بَعَثَها ومَعها ذَهَبٌ ولا فِضَّةٌ، ولكنْ بَعَثَها بالكلامِ، وإنّما عَرَّفَ اللّهُ جلَ وعزَّ نفسَهُ إلى خَلقِهِ بالكلامِ والدَّلالاتِ علَيهِ والأعلامِ. ۱
امام باقر عليه السلامـ خطاب به مردى كه در حضور ايشان زياد سخن گفت ـفرمود: اى مرد! سخن را دست كم و كوچك مى شمارى! بدان كه خداوند عزّوجلّ، وقتى پيامبران خود را فرستاد، آنان را با زر و سيم نفرستاد، بلكه با سخن فرستاد. خداوند عزّوجلّ، از طريق سخن و ديگر دلايل و نشانه ها، خود را به آفريدگانش شناساند.
۱.الكافي: 8/148/128.