حدیث دربارهتصريح به امامت آن بزرگوار
بحار الأنوار عن محمّدَ بنِ مسلمٍ:كنتُ عندَ أبي جعفرٍ محمّدِ بنِ عليٍّ الباقرِ عليهماالسلامإذْ دخَلَ جعفرٌ ابنُهُ، وعلى رأسِهِ ذُؤابةٌ، وفي يَدهِ عَصا يَلْعبُ بِها، فأخَذَهُ الباقرُ عليه السلام وضمَّهُ إليهِ ضَمّا، ثُمّ قالَ: بأبي أنتَ واُمّي، لا تَلْهو ولا تَلْعبُ. ثُمّ قالَ لي: يا محمّد، هذا إمامُكَ بَعدي، فاقْتَدِ بهِ، واقْتبِسْ مِن عِلمِهِ، واللّهِ إنّهُ لَهُوَ الصّادقُ الّذي وَصَفهُ لنا رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله. إنّ شِيعتَهُ مَنصورونَ فيالدُّنيا والآخِرَةِ. ۱
بحار الأنوارـ به نقل از محمّد بن مسلم ـ: در حضور ابو جعفر محمّد بن على الباقر عليهماالسلام بودم كه فرزندش جعفر وارد شد در حالى كه زلف داشت و در دستش تركه اى بود و با آن سرگرم بود. [امام] باقر عليه السلام او را گرفت و محكم به آغوش چسبانيد، و فرمود: پدر و مادرم فدايت كه اهل لهو و لعب نيستى. آنگاه به من فرمود: اى محمّد! بعد از من اين امام توست؛ به او اقتدا كن و از دانش وى بهره بگير. به خدا قسم او همان صادقى است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله درباره او فرموده است كه شيعيان وى در دنيا و آخرت يارى مى شوند.
۱.بحار الأنوار: 47 / 15 / 12