حدیث دربارهخدا داناست

منتخب میزان الحکمه، ص ۸۱۵، ح ۴۱۳۲

امام علی علیه‌السلام

خدا داناست

عنه عليه السلام:يَعلَمُ عَجيجَ الوُحوشِ في الفَلَواتِ، ومَعاصِيَ العِبادِ في الخَلَواتِ، واختِلافَ النِّينانِ في بحار الأنوار الغامِراتِ، وتَلاطُمَ الماءِ بِالرِّياحِ العاصِفاتِ. ۱

امام على عليه السلام:آواى وحوش در بيابانها و گناهان بندگان در خلوتها و آمد و شد ماهيان در درياهاى بزرگ و برهم خوردن آبها از بادهاى سخت رامى داند.

۱.نهج البلاغة: الخطبة 198

کلیدواژه‌ها خدا شناسی خدا داناست

احادیث دیگر این موضوع

۶

امام على عليه السلام:شمار قطره هاى آبها و ستارگان آسمان و ذرات گرد و غبار پراكنده در هوا و حركت مور بر خرسنگ و خفتنگاه مورچگان در شب تاريك، بر او پوشيده نيست. افتادنگاههاى برگها و برهم خوردن پلكها را مى داند.

امام على عليه السلام:دانش او به آن سوى ناپيداى پرده ها نفوذ مى كند و بر افكار و باورهاى پيچيده درونها احاطه دارد.

امام باقر عليه السلام:خدا به آنچه پديد مى آيد، هميشه عالم بوده است. پس، علم او به اشياء پيش از بود شدنشان، مانند علم اوست به آنها بعد از پديد آمدنشان.

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به اين پرسش كه: آيا علم خدا به مكان، پيش از ايجاد آن بوده يا همزمان با ايجادش يا بعد از آن؟ ـفرمود: بلند مرتبه است خدا! او پيوسته عالم بوده است و علم او به مكان پيش از ايجاد آن همانند علم اوست به آن بعد از ايجادش. علم او به همه اشياء نيز همچون علم او به مكان است.

امام صادق عليه السلام:علم، ذاتى خداست و پيش از آن كه معلومى (متعلق علمى) در كار باشد، عالم بوده است. پس چون اشياء را پديد آورد و معلوم موجود شد علم او به معلوم تعلق گرفت.

امام كاظم عليه السلام:علم خدا، با صفت «از كجاست؟» وصف نمى شود. علم خدا با صفت «چگونه» توصيف نمى گردد؛ نه علم از خدا جدا مى شود و نه خدا از علم؛ و ميان خدا و علم او حدّى نيست.