حدیث دربارهگناهان كبيره

الإمامُ عليٌّ عليه السلامـ لَمّا سُئِلَ عن أكبَرِ الكبائرِ ـ: الأمنُ مِن مَكرِ اللّهِ، والإياسُ مِن رَوحِ اللّهِ، والقُنُوطُ مِن رَحمَةِ اللّهِ. ۱

امام على عليه السلامـ در پاسخ به پرسش از بزرگترين كباير ـفرمود: ايمن و غافل بودن از مكر (عذاب و مهلت) خدا، مأيوس شدن از گشايش خدا، و نوميدى از رحمت خدا.

۱.كنز العمّال: 4325.

کلیدواژه‌ها دعا موانع اجابت دعا گناه گناهان کبیره

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:گناهان كبيره عبارتند از: شرك ورزيدن به خدا، آزردن پدر و مادر، قتل نفس (آدم كشى) و سوگند دروغ عمدى [براى ضايع كردن حقوق ديگران و خوردن مال مردم].

امام صادق عليه السلام:گناهان كبيره هفت تاست: كشتن عامدانه مؤمن، تهمت زدن به زن پاكدامن، فرار از ميدان جهاد با دشمن، تعرّب بعد از هجرت در لسان العرب آمده است كه تعرّب بعد از هجرت به اين معناست كه كسانى كه از باديه به مدينه هجرت كرده بودند دوباره به باديه برگردند و با باديه نشينان (اعراب) زندگى كنند. اين عمل به منزله ارتداد بود. مترجم و شارح اصول كافى ذيل اين عبارت نيز مى نويسد: تعرّب بعد از هجرت در صدر اسلام نسبت به كسانى بوده كه از مكّه و آباديهاى كفرنشين به مدينه و مركز اسلام مهاجرت كرده بودند. برگشتن آنها با مسلمين ديگر را به بلاد كفر، تعرّب بعد از هجرت مى گفتند و يكى از گناهان كبيره و به منزله ارتداد بوده است. ولى در اعصار ائمه عليهم السلام و دوران غيبت، تعرّب اين است كه مسلمانى در بلاد كفر بوده و در آنجا از اظهار اسلام و تعلّم احكام ممنوع و معذور باشد، اقامت او در آنجا از گناهان كبيره است.بعضى از علما تعرّب را تعميم داده و حتّى شامل كسى دانسته اند كه مشغول تحصيل علمى شود و سپس آن را ترك كند ـ م.، خوردن به ناحق مال يتيم، رباخوارى بعد از دانستن [حرمت آن] و هر چيزى كه خداوند به سبب آن آتش دوزخ را واجب كرده است.