حدیث دربارهقانون علّيّت

الإمامُ الباقرُ عليه السلامـ وقد سألَهُ رجُلٌ مِن عُلَماءِأهلِ الشّامِ:. فالشَّيْءُ خَلقَهُ مِن شَيْءٍ أو مِن لا شَيءٍ؟ ـ: خَلقَ الشَّيْءَ لا مِن شَيْءٍ كانَ قَبلَهُ. ولَو خَلقَ الشَّيْءَ مِن شَيْءٍ، إذا لَم يَكُنْ لَهُ انْقِطاعٌ أبدا، ولَم يَزَلِ اللّهُ إذا ومَعهُ شَيْءٌ، ولكنْ كانَ اللّهُ ولا شَيْءَ مَعهُ. ۱

امام باقر عليه السلامـ در پاسخ به يكى از علماى شام كه از ايشان پرسيد:. پس اشياء را از چيزى آفريده است يا از هيچ؟ ـفرمود: اشياء را آفريد نه از چيزى كه پيش از آن وجود داشته باشد. اگر شى ء را از شى ء آفريده باشد، هرگز ميان او و اشياء انقطاع نبوده و همواره چيزى با خدا مى باشد. حال آن كه خدا بوده و چيزى با او نبوده است.

۱.التوحيد: 66/20

کلیدواژه‌ها آفریدگار برخی از دلایل اثبات آفریدگار قانون علیت

احادیث دیگر این موضوع

امام صادق عليه السلامـ در پاسخ به اين پرسش ابوشاكر ديصانى كه: دليل بر اين كه تو را آفريدگارى است چيست؟ ـفرمود: خودم را از دو حال خالى نيافتم: يا من خود را آفريده ام يا كسى ديگر مرا آفريده است. اگر من خود را آفريده ام از دو حال خارج نيستم: يا بوده ام و خود را آفريده ام و يا نبوده ام و خود را پديد آورده ام. اگر قبلاً بوده ام و خود را پديد آورده ام نيازى به پديد آوردن ندارم و اگر نبوده ام تو مى دانى كه معدوم چيزى را به وجود نمى آورد، پس شقّ سوم ثابت مى شود و آن اين كه مرا آفريدگارى است و آن همان خداى پروردگار جهانيان است. ابوشاكر كه پاسخى براى گفتن نداشت، برخاست.