حدیث دربارهتفسير حكمت
عنه عليه السلام:مِن الحِكمَةِ أنْ لا تُنازِعَ مَن فَوقَكَ، ولا تَسْتـَذِلَّ مَـن دُونَـكَ، ولا تَتَعاطـى ما ليسَ في قُدْرَتِكَ، ولا يُخالِفَ لِسانُكَ قَلبَكَ، ولا قَولُكَ فِعلَكَ، ولا تَتَكلّمَ فيما لا تَعلَمُ، ولا تَتْرُكَ الأمرَ عِندَ الإقْبالِ وتَطْلُبَهُ عِندَ الإدْبارِ. ۱
امام على عليه السلام:از حكمت است كه با فرا دست خود نستيزى و فرو دست خود را خوار نشمارى و به كارى كه در توان تو نيست نپردازى و زبانت با دلت و گفتارت باكردارت ناسازگار نباشد و درباره آنچه نمى دانى سخن نگويى و وقتى كارى به تو رو مى آورد رهايش نكنى و چون از تو روى گرداند دنبالش نروى.
۱.غرر الحكم: 9450.