حدیث دربارهدرمان اندوه
مطالب السؤول عن ابنِ عبّاسٍ:ما انْتَفَعْتُ بكلامٍ بَعدَ رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله كانْتِفاعي بكِتابٍ كَتَبَهُ عليُّ بنُ أبي طالبٍ عليه السلام، فإنَّهُ كَتبَ إلَيَّ: أمّا بَعدُ فإنَّ المَرءَ يَسوؤهُ فَوتُ ما لَم يَكُن لِيُدْرِكَهُ، ويَسُرُّهُ دَرْكُ ما لَم يَكُن لِيَفوتَهُ، فلْيَكُنْ سُرورُكَ بما نِلْتَ مِن آخِرَتِكَ، ولْيَكُن أسَفُكُ على ما فاتَكَ مِنها، وما نِلْتَ مِن دُنْياكَ فلا تَكُنْ بهِ فَرِحا، وما فاتَكَ مِنها فلا تَأْسَ علَيهِ حُزْنا، ولْيَكُنْ هَمُّكَ فيما بَعدَ المَوتِ. والسَّلامُ. ۱
مطالب السؤولـ به نقل از ابن عباس ـ: بعد از سخن پيامبر خدا صلى الله عليه و آله، از هيچ سخنى به اندازه نامه اى كه على بن ابى طالب عليه السلام براى من نوشت بهره مند نشدم. او به من نوشت: اما بعد، آدمى براى نرسيدن به آنچه به او نمى رسيد اندوهگين مى شود و از رسيدن به آنچه نمى شد به او نرسد شاد مى شود. پس، آنجا شادى كن كه به چيزى از آخرت خود رسيده اى و آن جا اندوهگين شو كه چيزى از آخرت خود را از دست داده اى. اگر به چيزى از دنياى خود رسيدى شادى مكن و اگر چيزى از آن را از دست دادى اندوهگين مشو. همّ و غم خود را براى پس از مرگ به كار گير؛ والسلام.
۱.مطالب السؤول: 55.