مظلوميت امام على عليه السلام
14 حدیث
رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله:مَن أرادَ أن يَنظُرَ إلى آدمَ فيعلمِهِ، وإلى نوحٍ في فَهمِهِ، وإلى إبراهيمَ في حِلمِهِ، وإلى يحيى بنِ زكريّا في زُهدِهِ، وإلى موسى بنِ عِمرانَ في بَطْشِهِ، فَليَنْظُرْ إلى عليِّ بنِ أبِي طالبٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه مى خواهد دانش آدم را ببيند و بينش نوح و بردبارى ابراهيم و زهد يحيى بن زكريا و قدرت موسى بن عمران را، به على بن ابى طالب بنگرد.
۱.تاريخ دمشق: 42 / 313 / 8862.
عنه صلى الله عليه و آله:عليٌّ سيّدُ المؤمنينَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على، سرور مؤمنان است.
۱.الكافي: 1 / 294 / 1.
عنه صلى الله عليه و آله:عليٌّ عَمودُ الدِّينِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على، ستون دين است.
۱.الكافي: 1 / 294 / 1.
عنه صلى الله عليه و آله:مَن آذى عليّا فَقدْ آذاني. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه على را بيازارد مرا آزرده است.
۱.بحار الأنوار: 5 / 69 / 1.
عنه صلى الله عليه و آله:عليٌّ يَعْسوبُ المؤمنينَ، والمالُ يَعْسوبُ المنافقينَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على مهتر مؤمنان است و مال و ثروت، مهتر منافقان.
۱.تاريخ دمشق: 42 / 304 / 8838.
عنه صلى الله عليه و آله:حقُّ عليٍّ على هذهِ الاُمّةِ كحقِّ الوالدِ علَى الولَدِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:حقّ على بر اين امّت همچون حقّ پدر است بر فرزندش.
۱.بحار الأنوار: 36 / 5 / 1.
عنه صلى الله عليه و آله:صاحِبُ سِرّي عليُّ بنُ أبي طالبٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على بن ابى طالب، رازدار من است.
۱.تاريخ دمشق: 42 / 317 / 8872
عنه صلى الله عليه و آله:إنّ عليّا وشيعتَهُ هُمُ الفائزونَ يومَ القيامةِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:على و شيعيان او همان رستگارانِ در روز رستخيزند.
۱.تاريخ دمشق: 42 / 333 / 8900
عنه صلى الله عليه و آله:ذِكرُ عليٍّ عبادةٌ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:ياد و ذكر على، عبادت است.
۱.تاريخ دمشق: 42 / 356 / 8949
عنه صلى الله عليه و آله:كَفِّي وكَفُّ عليٍّ في العَدلِ سَواءٌ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دست من و دست على در [اجراى]عدالت يكسان است.
۱.تاريخ دمشق: 42 / 369 / 8963
الإمامُ عليٌّ عليه السلام:ما زِلْتُ مُذ قُبِضَ رسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله مظلوما. ۱
امام على عليه السلام:از همان زمان كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله رحلت كرد همواره مظلوم بوده ام.
۱.خصائص الأئمّة عليهم السلام: 99.
عنه عليه السلام:ما لَقِيَ أحدٌ مِن النّاسِ ما لَقِيتُ. ۱
امام على عليه السلام:ظلمى كه به من رسيده به احدى از مردم نرسيده است.
۱.شرح نهج البلاغة: 4 / 103.
عنه عليه السلام:كنتُ أرى أنّ الواليَ يَظلِمُ الرَّعيّةَ، فإذا الرّعِيّةُ تَظلِمُ الواليَ! ۱
امام على عليه السلام:من فكر مى كردم كه والى بر مردم ستم مى كند اما اكنون مى بينم كه مردم بر والى ستم روا مى دارند.
۱.كنز العمّال: 36541.
عنه عليه السلامـ وقد قيلَ له: إنّكَ على هذا الأمرِ [الخلافة]لَحريصٌ ـ: بَلْ أنتُم واللّهِ لَأحْرَصُ وأبْعَدُ، وأنا أخَصُّ وأقْرَبُ، وإنّما طَلَبتُ حقّا لي وأنتمُ تَحُولونَ بَيني وبَينَهُ، وتَضرِبونَ وَجْهي دُونَه. اللّهمَّ إنّي أسْتَعديكَ على قُريشٍ ومَن أعانَهُم، فإنّهم قَطَعوا رَحِمي، وصَغَّروا عظيمَ مَنزِلتي، وأجْمَعوا على مُنازَعَتي أمْرا هُو لِي ۱. ۲
امام على عليه السلامـ وقتى به وى گفته شد: تو به اين امر (خلافت) حريصى ـفرمود: به خدا قسم كه شما حريص تريد و دورتر (نالايق تر)، و من سزاوارترم و نزديكتر (لايق تر و شايسته تر يا در خويشاوندى با پيامبر نزديكتر). من، در حقيقت، حقّ خود را طلبيده ام و شما مانع رسيدن من به آن مى شويد. خدايا! من در برابر قريش و ياوران قريش از تو يارى مى طلبم؛ زيرا آنان پيوند خويشاوندى مرا بريدند، منزلت والاى مرا خرد شمردند و براى ستيز با من بر سر امرى (خلافت) كه از آنِ من است، همداستان شدند. ۳
۱.نهج البلاغة: الخطبة 172.
۲.قال ابن أبي الحديد: اعلمْ أنّه قد تواتَرت الأخبارُ عنه عليه السلام بنحوٍ من هذا القول، نحو:
قوله: ما زِلتُ مظلوما مُنذُ قَبضَ اللّه ُ رسولَهُ حتّى يومِ النّاسِ هذا.
وقوله: اللّهُمّ أخْزِ قُرَيشا فإنّها مَنَعَتني حقّي، وغَصَبَتني أمري.
وقوله: فجزى قريشا عنّي الجَوازي؛ فإنّهُم ظَلمُوني حقّي، واغْتَصَبوني سُلطانَ ابنِ اُمّي.
وقوله ـ وقد سَمِعَ صارخا يُنادي: أنا مظلومٌ فقالَ ـ: هَلُمَّ فَلْنَصرُخْ معا، فإنّي ما زِلتُ مظلوما.
وقوله: وإنّه لَيعلمُ أنّ مَحَلّي منها مَحَلّ القُطبِ من الرَّحى.
وقوله: أرى تُراثيَ نَهْبا.
وقوله: أصْغَيا بإنائنا، وحَمَلا النّاسَ على رقابِنا.
وقوله: إنّ لنا حقّا إن نُعْطَهُ نأخُذْهُ، وإن نُمْنَعهُ نَركَبْ أعجازَ الإبلِ وإنْ طالَ السُّرى.
وقوله: ما زلتُ مُسْتأثَرا عليّ، مدفوعا عمّا أستَحِقُّه وأستَوجِبُه. (شرح نهج البلاغة: 9 / 306.)
۳.ابن ابى الحديد مى نويسد: اخبار اين گونه، به تواتر از آن حضرت عليه السلام رسيده است. از جمله:
ـ از زمانى كه خداوند جان پيامبر خود را ستاند، تا روزگار اين مردم، همواره مظلوم بوده ام.
ـ بار خدايا! قريش را خوار و ذليل گردان، كه آنان مرا از حقّم محروم كردند و امر (خلافت) مرا غصب نمودند.
ـ خدا قريش را كيفرى سخت دهاد كه حقّ مرا پايمال كردند و حكومت فرزند مادرم (پيامبر) را از من غصب كردند.
ـ و نيز شنيد كسى فرياد مى زند: من مظلومم! حضرت فرمود: بيا تا با هم فرياد زنيم؛ زيرا من نيز همواره مظلوم بوده ام.
ـ و او مى داند كه جايگاه من نسبت به آن (خلافت) همچون محور آسياب است نسبت به سنگ آسياب.
ـ ميراث خود را تاراج رفته مى بينم.
ـ آن دو، ظرفهاى ما را [براى خود] كج كردند و مردم را بر گرده ما سوار نمودند.
ـ ما را حقّى است كه اگر بدهند آن را مى گيريم و اگر ندهند، بر پشت شتر مى نشينيم هر چند سفر شبانه به درازا كشد.
ـ همواره حقّ من غصب شده و از آنچه سزاوار و شايسته آن هستم، محروم مانده ام.