حسين از من است و من از اويم

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:امّا حسين، او از من است. او پسر من و زاده من است و بهترين انسانها پس از برادرش مى باشد. او امامِ مسلمانان است و مولاىِ مؤمنان و خليفه پروردگار جهانيان و ياورِ ياريخواهان و پناهِ پناهجويان و حجّت خداوند بر همه خلق او. او سرور جوانان بهشت و دروازه نجات امّت است. فرمان او فرمان من است، و اطاعت از او اطاعت از من، هركه از او پيروى كند از من است و هركه نافرمانى او كند از من نيست.

بحار الأنوارـ به نقل از بَراء بن عازب ـ: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را ديدم كه حسين را بر دوش خود سوار كرده و مى گويد: خدايا! من او را دوست دارم، تو نيز دوستش بدار.

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از يَعلى عامرى ـ: براى رفتن به ضيافتى كه رسول خدا صلى الله عليه و آله را به آن دعوت كرده بودند، با آن حضرت همراه شد [م]. رسول خدا صلى الله عليه و آله پيشاپيش مردم به راه افتاد و حسين با بچه ها مشغول بازى بود. رسول خدا صلى الله عليه و آله خواست او را بگيرد اما طفل، اين طرف وآن طرف مى دويد. پيامبر صلى الله عليه و آله شروع به خنداندن و شوخى كردن با او كرد تا اين كه حسين را گرفت و يك دستش را پشت گردن و دست ديگرش را زير چانه او گذاشت و دهان بر دهانش گذاشت و او را بوسيد و فرمود: حسين از من است و من از حسينم.خداوند دوستدار حسين را دوست بدارد! حسين يكى از اسباط (نوادگان دخترى) است.