نامه امام به معاويه و خبر دادن از سرنوشت او

شرح نهج البلاغةـ به نقل از مدائنى ـ: على عليه السلام به او (معاويه) نوشت: امّا بعد؛ ديرگاهى است تو و هواخواهانت ـ كه ياوران شيطانِ رانده شده اند ـ، حق را افسانه پيشينيان مى خوانيد و آن را فرا پشتِ خويش مى افكنيد و سخت مى كوشيد تا با دست ها و دهان هاى خود، نور خدا را خاموش كنيد؛ امّا خداوند، به ناخواستِ كافران، نورش را فراگير مى كند. به جانم سوگند، به ناخواستِ تو آن نور، فراگستر مى شود و علم [خدا] به همه جزئيّات كارهايت رخنه مى كند و تو به سبب اعمالت كيفر مى بينى. پس در دنيايت كه از تو جداشدنى است، هرچه مى خواهى به تبهكارى بپرداز. گويا تو را مى بينم كه به باطلت كه به سر آمده و به آنچه كرده اى و واژگون گشته، مؤاخذه مى كنند، پس آن گاه به زبانه آتش در مى افتى، بى آن كه خداوند بر تو هيچ ستم