نَسَب معاويه
2 حدیث
ربيع الأبرار:كانَ مُعاوِيَةُ يُعزى إلى أربَعَةٍ: مُسافِرِ بنِ أبي عَمروٍ، وإلى عُمارَةَ بنِ الوَليدِ، وإلَى العَبّاسِ بنِ عَبدِ المُطَّلِبِ، وإلَى الصَّباحِ؛ مُغَنٍّ أسوَدُ كانَ لِعُمارَةَ. قالوا: وكانَ أبو سُفيانَ دَميما، قَصيرا، وكانَ الصَّباحُ عَسيفا ۱ لِأَبي سُفيانَ، شابّا وَسيما، فَدَعَتهُ هِندٌ إلى نَفسِها. ۲
ربيع الأبرار:معاويه به چهار نفر نسبت داده مى شد: مسافر بن ابى عمرو، عمارة بن وليد، عبّاس بن عبد المطّلب و صباح ـ آوازه خوان سيه چُرده اى كه برده عمّارة بن وليد بود ـ. گفته اند كه ابو سفيان، زشت و كوتاه قد بود و صباح، اجير ابو سفيان و جوانى زيباروى بود. هند، او را به همبستر شدن با خود فرا خوانْد.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرشناخت نامه کسانی که مورد نفرین قرار گرفته اند +2 مورد دیگر
الفخري:كانَت اُمُّهُ هِندٌ بِنتُ عُتبَةَ شَريفَةً في قُرَيشٍ، أسلَمَت عامَ الفَتحِ، وكانَت في وَقعَةِ أحُدٍ لَمّا صُرِعَ حَمزَةُ بنُ عَبدِ المُطَّلِبِ رضى الله عنه عَمُّ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله مِن طَعنَةِ الحَربَةِ الَّتي طُعِنَها، جاءَت هِندٌ فَمَثَّلَت بِحَمزَةَ، وأخَذَت قِطعَةً مِن كَبِدِهِ فَمَضَغَتها حَنَقَا عَلَيهِ؛ لِأَنَّه كانَ قَد قَتَلَ رِجالاً مِن أقارِبِها! فَلِذلِكَ يُقالُ لِمُعاوِيَةَ: ابنُ آكِلَةِ الأَكبادِ. ۱
الفخرى:مادر معاويه، هند، دختر عُتبه، زنى سرشناس در قريش بود كه در سال فتح مكّه اسلام آورد. در جنگ [اُحد]، وقتى حمزة بن عبد المطّلب، عموى پيامبر صلى الله عليه و آله، بر اثر اصابت نيزه اى بر زمين افتاد، هند آمد و او را مُثله كرد و بر اثر كينه توزى نسبت به وى، تكّه اى از جگر او را جويد؛ زيرا حمزه، مردانى را از نزديكان وى به قتل رسانده بود. از اين رو، معاويه را «فرزند زنِ جگرخوار» مى نامند.
۱.الفخري: ص 103.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرشناخت نامه کسانی که مورد نفرین قرار گرفته اند +2 مورد دیگر