عبد الرحمان بن خالد بن وليد
1 حدیث
وقعة صفّين عن عبد الرحمن بن خالد بن الوليدـ في وَصفِ الإِمامِ عَلِيٍّ عليه السلام ـ: أمَا وَاللّهِ لَقَد رَأَيتُنا يَوما مِنَ الأَيّامِ وقَد غَشِيَنا ثُعبانٌ مِثلُ الطَّودِ الأَرعَنِ قَد أثارَ قَسطَلاً ۱ حالَ بَينَنا وبَينَ الاُفُقِ، وهُوَ عَلى أدهَمٍ شائِلٍ، يَضرِبُهُم بِسَيفِهِ ضَربَ غَرائِبِ الإِبِلِ، كاشِرا عَن أنيابِهِ كَشرَ المُخدِرِ الحَرِبِ. ۲
فَقالَ مُعاوِيَةُ: وَاللّهِ إنَّهُ كانَ يُجالِدُ ويُقاتِلُ عَن تِرَةٍ لَهُ وعَلَيهِ. ۳
وقعة صفّينـ به نقل از عبد الرحمان بن خالد بن وليد، در توصيف امام على عليه السلام ـ: به خدا سوگند، روزى بر ما گذشت كه گرفتار اژدهايى همچون كوهى استوار شديم و او در حالى كه گَرد و غبار به راه انداخته و ميان ما و افق حايل شده بود، بر ما هجوم آورد. او بر اسبى سياه ـ كه سُم بر زمين مى كوفت ـ، سوار بود و از چپ و راست، شمشيرشان مى زد و مانند شترى جوان، در جوش و خروش بود و چون پيكار كننده توفنده، از خشم، دندان مى فشرد. معاويه گفت: به خدا سوگند، هم اكنون او (على عليه السلام) شمشير مى زند و انتقامجويانه مى جنگد.