رويارويىِ پيش قراولان هر دو سپاه

1 حدیث
تاريخ الطبري عن خالد بن قطن الحارثي:خَرَجَ الأَشتَرُ حَتّى قَدِمَ عَلَى القَومِ، فَاتَّبَعَ ما أمَرَهُ عَلِيٌّ وكَفَّ عَنِ القِتالِ، فَلَم يَزالوا مُتَواقِفينَ حَتّى إذا كانَ عِندَ المَساءِ حَمَلَ عَلَيهِم أبُوالأَعوَرِ السُّلَمِيُّ، فَثَبَتوا لَهُ وَاضطَرَبوا ساعَةً، ثُمَّ إنَّ أهلَ الشّامِ انصَرَفوا. ثُمَّ خَرَجَ إلَيهِم مِنَ الغَدِ هاشِمُ بنُ عُتبَةَ الزُّهرِيُّ في خَيلٍ ورِجالٍ حَسَنٍ عَدَدُها وعُدَّتُها، وخَرَجَ إلَيهِ أبُوالأَعوَرِ فَاقتَتَلوا يَومَهُم ذلِكَ، تَحمِلُ الخَيلُ عَلَى الخَيلِ وَالرِّجالُ عَلَى الرِّجالِ، وصَبَرَ القَومُ بَعضُهُم لِبَعضٍ ثُمَّ انصَرَفوا، وحَمَلَ عَلَيهِمُ الأَشتَرُ فَقُتِلَ عَبدُ اللّهِ بنُ المُنذِرِ التَّنوخِيُّ قَتَلَهُ يَومَئِذٍ ظَبيانُ بنُ عَمّارٍ

تاريخ الطبرىـ به نقل از خالد بن قُطْن حارثى ـ: اَشتر در راه شد تا به شاميان رسيد. از فرمان على عليه السلام پيروى كرد و در جنگ، پيش گام نشد. [دو لشكر]همچنان روياروىِ هم صف آراستند تا عصرگاهان كه ابو اعور سُلَمى به سپاه اشتر هجوم آورد. ايشان در برابر وى پايدارى كردند و ساعتى به نبرد پرداختند. سپس شاميان بازگشتند. صبحگاهانِ روز بعد، هاشم بن عُتبه زُهْرى با سواران و پيادگانى پُرشمار و مجهّز به ايشان هجوم بردند. [از آن سوى] ابو اَعوَر به ميدان وى آمد و سراسرِ آن روز را سواره با سواره و پياده با پياده، گرمِ نبرد شدند. [چندى] دو دسته به نبرد ادامه دادند و سپس بازنشستند. آن گاه [صبحگاهِ روز ديگر]، اشتر بر ايشان بتاخت و عبد اللّه بن مُنذر تَنوخى، شه سوار شاميان، [در اين نبرد] كشته شد، آن هم به دست

۱.تاريخ الطبري: ج 4 ص 567؛ وقعة صفّين: ص 154 نحوه.