حدیث دربارهسخنان ابن عبّاس درباره ناهنجارى هاى عمرو بن عاص

العقد الفريدـ به نقل از ابو مخنف ـ: عمرو بن عاص، حج گزارد و به عبد اللّه بن عبّاس برخورد. بر جايگاه او و احترام مردم نسبت به وى و منزلت او در دل ها رشك بُرد و گفت: اى ابن عبّاس! چرا وقتى مرا مى بينى، روى برمى گردانى، چنان كه گويا ميان ديدگانت زخمى است؟ و چرا هرگاه در حضور مردم هستى، ترسو و بدگويى؟ ابن عبّاس گفت: زيرا تو از انسان هاى پست و فاسدى، و قريشيان، بزرگوار و نيك اند و باطلى را كه درباره اش اطّلاعى ندارند، بر زبان نمى رانند، و حقّى راكه مى دانند، كتمان نمى كنند. قريش، برترينِ مردم در عقل و خِرَدند و بلندْ رايت ترين مردم اند. تو وارد قريش شده اى؛ ولى از آنان نيستى. تو از ميان دو بستر به دنيا آمدى. نه مركَبت در بنى هاشم است و نه قافله ات در فرزندان عبد شمس، و تو همان گناهكارِ فرومايه اى، گم راهِ گم راه كننده! معاويه تو را بر گُرده مردم، سوار كرد و تو با تدبيرهاى او بزرگى مى كنى و با عطابخشى او آقايى مى كنى.