سخنرانى امام پس از تقسيم بيت المال
1 حدیث
الجمل عن الواقدي:إنَّ أميرَ المُؤمِنينَ عليه السلام لَمّا فَرَغَ مِن قِسمَةِ المالِ قامَ خَطيباً، فَحَمِدَ اللّهَ وأثنى عَلَيهِ وقالَ:
أيُّهَا النّاسُ! إنّي أحمَدُ اللّهَ عَلى نِعَمِهِ؛ قُتِلَ طَلحَةُ وَالزُّبَيرُ، وهُزِمَت عائِشَةُ. وَايمُ اللّهِ لَو كانَت عائِشَةُ طَلَبَت حَقّاً وأهانَت باطِلاً لَكانَ لَها في بَيتِها مَأوىً، وما فَرَضَ اللّهُ عَلَيهَا الجِهادُ، وإنَّ أوَّلَ خَطَئِها في نَفسِها، وما كانَت وَاللّهِ عَلَى القَومِ إلّا أشأَمَ مِن ناقَةِ الحِجرٍ، ۱ ومَا ازدادَ عَدُوُّكُم بِما صَنَعَ اللّهُ إلّا حِقدا، وما زادَهُمُ الشَّيطانُ إلّا طُغيانا. ولَقَد جاؤوا مُبطِلينَ وأدبَروا ظالِمينَ، إنَّ إخوانَكُمُ المُؤمِنينَ جاهَدوا في سَبيلِ اللّهِ، وآمَنوا بِهِ يَرجونَ مَغفِرَةً مِنَ
الجملـ به نقل از واقدى ـ: به راستى كه اميرمؤمنان، چون از تقسيم ثروت [هاى به جا مانده از سپاه جملْ]فراغت يافت، براى سخنرانى برخاست و خداوند را سپاس گفت و بر او درود فرستاد و فرمود:
«اى مردم! خدا را بر نعمت هايش سپاس مى گويم. طلحه و زبير كشته شدند و عايشه، شكست خورد. به خدا سوگند، اگر عايشه در جستجوى حق و خوار ساختن باطل بود، بايد در خانه اش مسكن مى گزيد كه خداوند، جهاد را بر او واجب نساخته است. نخستين خطاى او درباره خودش بود.
به خدا سوگند، او براى جمليان، شوم تر از ماده شتر سرزمين حِجْر ۳ بود. دشمن شما با آنچه خداوند انجام داد، جز بر كينه اش افزوده نشد و شيطان، جز بر طغيانشان نيفزود. آنان براى [بر پا داشتن] باطل آمدند و ستمگرانه بازگشتند. به راستى كه برادران مؤمن شما در راه خدا پيكار