شرط بيعت كردن عمرو با معاويه
3 حدیث
العقد الفريد عن العتبي عن أبيه:قالَ مُعاوِيَةُ لِعَمرِو بنِ العاصِ: ما أعجَبُ الأَشياءِ؟
قال: غَلَبةُ مَن لا حَقَّ لَهُ ذَا الحَقِّ عَلى حَقِّهِ!
قالَ مُعاوِيَةُ: أعجَبُ مِن ذلِكَ أن يُعطى مَن لا حَقَّ لَهُ ما لَيسَ لَهُ بِحَقِّ مِن غَيرِ غَلَبَةٍ! ۱
العقد الفريدـ به نقل از عُتبى، از پدرش ـ: معاويه به عمربن عاص گفت: شگفت انگيزترينِ كارها چيست؟
گفت: پيروزى آن كه حقّى ندارد، بر صاحب حق به رغم حقّانيت او!
معاويه گفت: شگفت انگيزتر، آن كه به كسى كه حقّى ندارد، بدون جنگ، آنچه حقّش نيست، داده شود!
۱.العقد الفريد: ج 3 ص 355، أنساب الأشراف: ج 5 ص 84 عن مسلمة.
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرشناخت نامه کسانی که مورد نفرین قرار گرفته اند +2 مورد دیگر
تاريخ اليعقوبي:كانَت مِصرُ وَالمَغرِبُ لِعَمرِو بنِ العاصِ طُعمَةً شَرَطَها لَهُ يَومَ بايَعَ، ونُسخَةُ الشَّرطِ: هذا ما أعطى مُعاوِيَةُ بنُ أبي سُفيانَ عَمرَو بنَ العاصِ مِصرَ، أعطاهُ أهلَها، فَهُم لَهُ حياتَهُ، ولا تَنقُصُ طاعَتُهُ شَرطا.
فَقالَ لَهُ وَردانُ مَولاهُ: فيهِ الشَّعرُ مِن بَدَنِكَ! فَجَعَلَ عَمرٌو يَقرَأُ الشَّرطَ، ولا يَقِفُ عَلى ما وَقَفَ عَلَيهِ وَردانُ. فَلَمّا خَتَمَ الكِتابَ وشَهِدَ الشُّهودُ، قالَ لَهُ وَردانُ: وما عُمرُكَ أيُّهَا الشَّيخُ إلّا كَظِم ءِ حِمارٍ، ۱ هَلّا شَرَطتَ لِعَقِبِكَ مِن بَعدِكَ؟!!
فَاستَقالَ مُعاوِيَةَ، فَلَم يُقِلهُ، فَكانَ عَمروٌ لا يَحمِلُ إلَيهِ مِن مالِها شَيئا؛ يُفَرِّقُ الأَعطِيَةَ فِي النّاسِ، فَما فَضَلَ مِن شَيءٍ أخَذَهُ لِنَفسِهِ.
تاريخ اليعقوبى:مصر و مغرب، تيول عمرو بن عاص بود كه روز بيعت با معاويه، گرفتن آنها را با او شرط كرده بود و متن شرط، چنين است: اين، تعهّدى است كه معاوية بن ابى سفيان، به واسطه آن، مصر را به عمرو بن عاص بخشيد. اهل مصر را به وى بخشيد كه تا در مدّت زمان حيات عمرو، از آنِ او باشند، به شرط آن كه در پيروى و اطاعت، كوتاهى نكند.
وردان، غلام عمرو، به وى گفت: مويى از تنت در آن [بگذار]!
عمرو، شرط ها را مى خواند و به آنچه وردان پى برده بود، پى نبرد.
وقتى عهدنامه را مُهر زد و گواهان را شاهد گرفت، وردان به وى گفت: اى مرد! از عمرت جز اندكى باقى نمانده است. چرا براى نسل پس از خودت چيزى شرط نكردى؟
عمرو، تقاضاى بر هم زدن از معاويه كرد؛ ولى معاويه نپذيرفت. از آن پس، عمرو از ثروت مصر چيزى براى معاويه نمى
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرشناخت نامه کسانی که مورد نفرین قرار گرفته اند +2 مورد دیگر
سير أعلام النبلاء:أتى [عَمرُو بنُ العاصِ]مُعاوِيَةَ، فَوَجَدَهُ يَقُصُّ ويُذَكِّرُ أهلَ الشّامِ في دَمِ الشَّهيدِ، فَقالَ لَهُ: يا مُعاوِيَةُ! قَد أحرَقتَ كَبِدي بِقِصَصِكَ، أ تَرى إن خالَفنا عَلِيّا لِفَضلٍ مِنّا عَلَيهِ؟ لا وَاللّهِ! إن هِيَ إلَا الدُّنيا نَتَكالَبُ عَلَيها، أمَا وَاللّهِ، لَتُقطِعَنَّ لي مِن دُنياكَ، أو لَاُنابِذَنَّكَ.
فَأَعطاهُ مِصرَ، وقَد كانَ أهلُها بَعَثوا بِطاعَتِهِم إلى عَلِيٍّ. ۱
سير أعلام النبلاء:عمرو بن عاص، نزد معاويه آمد. ديد كه او درباره خون عثمان براى شاميان، سخن مى گويد. گفت: اى معاويه! با داستان هايت جگرم را آتش زدى. آيا مى پندارى اگر ما با على مخالفت كرديم، براى فضيلت ما بر او بود؟ نه به خدا! آنچه بر سرِ آن، ستيز مى كنيم، چيزى جز دنيا نيست. به خدا سوگند، يا از دنيايت براى من سهمى مى گذارى و يا از تو جدا مى شوم.
چنين بود كه معاويه، مصر را به عمرو بخشيد، با آن كه مردمان مصر، پيروى خود را از على عليه السلام اعلان كرده بودند.
۱.سير أعلام النبلاء: ج 3 ص 72 الرقم 15، تاريخ دمشق: ج 46 ص 166 نحوه، النجوم الزاهرة: ج 1 ص 63 وفيه «فأعطاه مصر يُعطي أهلها عطاءهم، وما بقي فله» بدل «فأعطاه مصر.».
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عبادیدعا و ذکرشناخت نامه کسانی که مورد نفرین قرار گرفته اند +2 مورد دیگر