حدیث دربارهامّ سلمه ، همسر پيامبر
المناقب للخوارزمي عن شهر بن حوشب:كُنتُ عِندَ اُمِّ سَلَمَةَ، فَسَلَّمَ رَجُلٌ فَقيلَ: مَن أنتَ؟ قالَ: أنَا أبو ثابِتٍ مَولى أبي ذَرٍّ. قالَت: مَرحَبا بِأَبي ثابِتٍ، اُدخُل. فَدَخَلَ فَرَحَّبَت بِهِ.
فقالت: أينَ طارَ قَلبُكَ حينَ طارَتِ القُلوبُ مَطايِرَها؟
قالَ: مَعَ عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ عليه السلام.
قالَت: وُفِّقتَ وَالَّذي نَفسُ اُمِّ سَلَمَةَ بِيَدِهِ؛ لَسَمِعتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَقولُ: عَلِيٌّ مَعَ القُرآنِ وَالقُرآنُ مَعَ عِلِيٍّ، لَن يَفتَرِقا حَتّى يَرِدا عَلَيَّ الحَوضَ.
ولَقَد بَعَثتُ ابني عُمَرَ وَابنَ أخي عَبدَ اللّهِ ـ أبي اُمَيَّةَ ـ وأمَرتُهُما أن يُقاتِلا مَعَ عَلِيٍّ مَن قاتَلَهُ، ولَولا أنَّ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله أمَرَنا أن نَقِرَّ في حِجالِنا ۱ ـ أو في بُيوتِنا ـ، لَخَرَجتُ حَتّى أقِفَ في صَفِّ عَلِيٍّ. ۲
المناقب، خوارزمىـ به نقل از شهر بن حَوشَب ـ: نزد اُمّ سَلَمه بودم كه مردى سلام كرد. گفته شد: تو كيستى؟
گفت: من ابو ثابت، آزاد شده ابو ذرم.
امّ سلمه گفت: خوش آمدى ابو ثابت! داخل شو.
ابو ثابت داخل شد و امّ سلمه، ضمن خوشامدگويى به وى گفت: قلب تو كجا پرواز كرد، زمانى كه دل ها به هر سو پرواز كردند؟
گفت: دلم با على بن ابى طالب بود.
اُمّ سلمه گفت: به آن كه جان امّ سلمه در دست اوست، سوگند كه رستگار شدى. شنيدم پيامبر خدا مى فرمود: «على با قرآن است و قرآن با على. آن دو از هم جدا نمى شوند تا در كنار حوض [كوثر] بر من وارد شوند».
من، فرزندم عمر و پسر برادرم عبد اللّه (ابو اُميّه) را فرستادم و بدانها دستور دادم در كنار على عليه السلام با هر كه او پيكار مى كند، پيكار كنند، و اگر پيامبر خدا به ما [زنان]دستور نداده بود كه در پسِ پرده ها يا در خانه هايمان بنشينيم، براى جنگ، بيرون مى رفتم تا در صف [ياران]على عليه السلام قرار گيرم.