حدیث دربارهعبد اللّه بن عمر
المستدرك على الصحيحين عن الزهري:أخبَرَني حَمزَةُ بنُ عَبدِ اللّهِ بنِ عُمَرَ أنَّهُ بَينَما هُوَ جالِسٌ مَعَ عَبدِ اللّهِ بنِ عُمَرَ إذ جاءَهُ رَجُلٌ مِن أهلِ العِراقِ فَقالَ: يا أبا عَبدِ الرَّحمنِ: إنّي وَاللّهِ لَقَد حَرَصتُ أن أتَسَمَّتَ بِسَمتِكَ وأقتَدِيَ بِكَ في أمرِ فُرقَةِ النّاسِ، وأعتَزِلَ الشَّرَّ مَا استَطَعتُ، وإنّي أقرَأُ آيَةً مِن كِتابِ اللّهِ مُحكَمَةً قَد أخَذَت بِقَلبي، فَأَخبِرني عَنها.
أرَأَيتَ قَولَ اللّهِ عَزَّ وجَلَّ: «وَ إِن طَـآئِفَتَانِ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ اقْتَتَلُواْ فَأَصْلِحُواْ بَيْنَهُمَا فَإِن بَغَتْ إِحْدَاهُمَا عَلَى الْأُخْرَى فَقَـتِلُواْ الَّتِى تَبْغِى حَتَّى تَفِىءَ إِلَى أَمْرِ اللَّهِ فَإِن فَآءَتْ فَأَصْلِحُواْ بَيْنَهُمَا بِالْعَدْلِ وَ أَقْسِطُواْ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُقْسِطِينَ» ۱؟ أخبِرني عَن هذِهِ الآيَةِ.
فَقالَ عَبدُ اللّهِ: ما لَكَ ولِذلِكَ؟ اِنصَرِف عَنّي، فَانطَلَقَ حَتّى تَوارى عَنّا سَوادُهُ، وأقبَلَ عَلَينا عَبدُ اللّهِ بنُ عُمَرَ، فَقالَ: ما وَجَدتُ في نَفسي مِن شَيءٍ فيأمرِ هذِهِ الآيَةِ ما وَجَدتُ في نَفسي أنّي لَم اُقاتِل هذِهِ الفِئَةَ الباغِيَةَ كَما أمَرَنِيَ اللّهُ عَزَّ وجَلَّ. ۲
المستدرك على الصحيحينـ به نقل از زُهْرى ـ: حمزة بن عبد اللّه بن عمر به من خبر داد كه با عبد اللّه بن عمر نشسته بودم كه مردى عراقى نزد عبد اللّه بن عمر آمد و گفت: اى ابو عبد الرحمان! به خدا سوگند كه من، حقيقتا خيلى مشتاق بودم كه به تو اقتدا كنم و به هنگام اختلاف مردم، پيرو تو باشم و تا آن جا كه بتوانم، از آشوب ها كناره گيرم. من آيه اى از آيات محكم ۳ قرآن را تلاوت مى كنم كه قلبم را مى فشُرَد. مرا از آن با خبر كن. آيا اين سخن خداوند عز و جل چه معنايى دارد: «و اگر دو طايفه از مؤمنان با هم بجنگند، ميان آن دو را اصلاح دهيد، و اگر [باز] يكى از آن دو بر ديگرى تعدّى كرد، با آن [طايفه اى]كه تعدّى مى كند، بجنگيد تا به فرمان خدا بازگردد. پس اگر باز گشت، ميان آنها را دادگرانه سازش دهيد و عدالت كنيد كه خدا دادگران را دوست مى دارد» ؟ از معناى اين آيه مرا خبر ده.
عبد اللّه گفت: تو را با اين آيه چه كار؟ از نزد من برو.
آن مرد، باز گشت تا سايه او نيز از چشم ما پنهان شد و [آن گاه] عبد اللّه بن عمر، رو به ما كرد و گفت: در خودم نسبت به اين آيه چيزى نديدم، جز اين كه مى بينم من با اين گروه سركش (باغى)، آن گونه كه خداوند عز و جل مرا بدان فرمان داده بود، پيكار نكردم.