حدیث دربارهتشويق درست كار و تنبيه خطاكار

الإمام عليّ عليه السلامـ في عَهدِهِ إلى مالِكٍ الأَشتَرِ ـ: وَليَكُن آثَرُ رُؤوسِ جُنودِكَ مَن واساهُم في مَعونَتِهِ، وأفضَلَ عَلَيهِم في بَذلِهِ مِمَّن يَسَعُهُم ويَسَعُ مَن وَراءَهُم مِنَ الخُلوفِ ۱ مِن أهلِهِم، حَتّى يَكونَ هَمُّهُم هَمّاً واحِداً في جِهادِ العَدُوِّ. ثُمَّ واتِر أعلامَهُم ذاتَ نَفسِكَ في إيثارِهِم وَالتَّكرِمَةِ لَهُم، وَالإِرصادِ بِالتَّوسِعَةِ. وحَقِّق ذلِكَ بِحُسنِ الفِعالِ وَالأَثَرِ وَالعطَفِ؛ فَإِنَّ عَطفَكَ عَلَيهِم يَعطِفُ قُلوبَهُم عَلَيكَ. ۲
امام على عليه السلامـ در سفارش نامه اش به مالك اشتر ـ: و بايد گزيده ترين سرانِ سپاه، نزد تو كسى باشد كه آنان را يار باشد و كمك كار، و از آنچه دارد بر آنان ببخشايد، چندان كه آنان و بستگانشان را فرا گيرد تا عزم همگى شان در جهاد با دشمن، يكى شود و سپس، پياپى از سوى خود به آنها اعلام كن كه آنان با از خود گذشتگى، نزد تو عزيز و ارجمندند، و متوجّه گشايش معيشت آنان باش و آن را با خوش رفتارى و توجّه و مهربانى، ثابت كن؛ زيرا مهربانىِ تو با آنها دل هايشان را به مهر تو مى كشانَد.
۱.الخوالف: الَّذين لا يغزون والخلوف: الغُيَّب (لسان العرب: ج 9 ص 86 «خلف»).
۲.تحف العقول: ص 133.

احادیث دیگر این موضوع

۲