خونريزى ناروا
2 حدیث
الإمام عليّ عليه السلامـ في عَهدِهِ إلى مالِكٍ الأَشتَرِ ـ: إيّاكَ وَالدِّماءَ وَسفكَها بِغَيرِ حِلِّها؛ فَإِنَّهُ لَيسَ شَيءٌ أدنى لِنِقمَةٍ، ولا أعظَمَ لِتَبِعَةٍ، ولا أحرى بِزَوالِ نِعمَةٍ، وَانِقطاعِ مُدَّةٍ مِن سَفكِ الدِّماءِ بِغَيرِ حَقِّها. وَاللّهُ سُبحانَهُ مُبتَدِئٌ بِالحُكمِ بَينَ العِبادِ فيما تَسافَكوا مِنَ الدِّماءِ يَومَ القِيامَةِ.
فَلا تُقَوِّيَنَّ سُلطانَكَ بِسَفكِ دَمٍ حَرامٍ؛ فَإِنَّ ذلِكَ مِمّا يُضعِفُهُ ويوهِنُهُ، بَل يُزيلُهُ ويَنقُلُهُ. ولا عُذرَ لَكَ عِندَ اللّهِ ولا عِندي في قَتلِ العَمدِ؛ لِأَنَّ فيهِ قَوَدَ البَدَنِ. وإنِ ابتُليتَ بِخَطَأٍ، وأفرَطَ عَلَيكَ سَوطُكَ أو سَيفُكَ أو يَدُكَ بِالعُقوبَةِ؛ فَإِنَّ فِي الوَكزَةِ ۱ فما فَوقَها مَقتَلَةً، فَلا تَطمَحَنَّ
امام على عليه السلامـ در سفارش نامه اش به مالك اشتر ـ: بپرهيز از خون ها و ريختن آنها به ناروا؛ چرا كه چيزى مانند ريختن خون به ناحق، كيفر را نزديك نسازد و گناه را بزرگ نگردانَد و نعمت را نبَرد و رشته عمر را پاره نسازد، و خداوندِ سبحان، در روز رستاخيز، آغاز كننده داورى بين بندگان در خون هايى است كه از يكديگر ريخته اند.
پس حكومت خود را با ريختن خونى به حرام، نيرومند مكن كه خون به حرام ريختن، قدرت را به ناتوانى و سستى كشانَد، بلكه دولت را از صاحب آن، به ديگرى مُنتقل سازد، و در كشتن به ناحق، هيچ عذرى نزد خداوند و من برايت نباشد؛ چرا كه در آن، قصاص باشد؛ و اگر دچار خطا گشتى و تازيانه يا شمشير يا دستت، در كيفر، زياده روى كرد يا به مشت زدن و يا بيشتر از آن، [ناخواسته] مرتكب قتلى شدى، گردنكشى و