گزاردن امانت

امام على عليه السلامـ از نامه اش به يكى از مأموران ماليات ـ: آن كه آشكار و نهانش و كردار و گفتارش دو گونه نباشد، امانت را گزارده و عبادت را خالص، به جاى آورده است و او را فرمان دهم كه [زيردستان را]نرنجاند و بدانان، بهتان نزند و به سبب امير بودن، از آنها رو برنگرداند؛ چرا كه آنان، در دينْ برادرند و در به دست آوردن حقوق، مددكار. و تو را در اين زكات، بهره اى معيّن و حقّى معلوم و شريكانى ناتوان و تنگ دست است. ما حقّ تو را به تمام مى پردازيم. پس تو هم حقوق آنان را به تمام، به آنان برسان؛ وگرنه، روز رستاخيزْ داراى بيشترين دشمنانى؛ و بدا به حال كسى كه نزد خداوند، دشمنانش مستمندان، تهى دستان، درخواست كنندگان، رانده شدگان، بدهكاران، و در راه ماندگان باشند. و آن كه امانت را سَبُك شمارد و در آن