حدیث دربارهآزادى مردم در انتخاب امام
الإمام عليّ عليه السلامـ مِن كِتابٍ لَهُ إلى طَلحَةَ والزُّبَيرِ ـ: أمّا بَعدُ، فَقَد عَلِمتُما ـ وإن كَتَمتُما ـ أنّي لَم اُرِدِ النّاسَ حَتّى أرادوني، ولَم اُبايِعهُم حَتّى بايَعوني، وإنَّكُما مِمَّن أرادَني وبايَعَني، وإنَّ العامَّةَ لَم تُبايِعني لِسُلطانٍ غالِبٍ، ولا لِعَرَضٍ حاضِرٍ. ۱
امام على عليه السلامـ در نامه اى به طلحه و زبير ـ: پس از حمد و سپاس خدا؛ به درستى كه شما دانستيد ـ گرچه آن را كتمان كرديد ـ كه من به سوى مردم نرفتم تا اين كه مردم، مرا خواستند، و من با آنان بيعت نكردم، تا اين كه آنان با من بيعت كردند و در حقيقت، شما دو نفر هم از كسانى بوديد كه به سويم آمديد و با من، بيعت كرديد. به درستى كه عموم مردم با من، نه بر پايه زورْ بيعت كردند و نه براى [دستيابى به]متاعى آماده.
۱.
نهج البلاغة: الكتاب 54