اشعار حَسّان بن ثابت

المناقب، خوارزمىـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: روزى كه پيامبر صلى الله عليه و آله مردم را به غدير خم فرا خواند و فرمان داد تا زير درخت را از خار و خاشاك بروبند، روز پنج شنبه بود. سپس [پيامبر صلى الله عليه و آله] مردم را به سوى على عليه السلام دعوت كرد و ميان بازوى او را گرفت و آن را بالا آورد، تا آن جا كه مردم، سفيدى زير بغلش را ديدند. سپس از هم جدا نشدند، تا آن كه نازل شد: «امروز، دينتان را برايتان به كمال رساندم و نعمتم را بر شما كامل كردم و دين [اسلام] را برايتان پسنديدم» . پس، پيامبر خدا فرمود: «اللّه اكبر از تكميل دين و اتمام نعمت و رضايت پروردگار از رسالت من و ولايت على!». سپس فرمود: «خدايا! دوستدارش را دوست و دشمنش را دشمن بدار و ياورش را يارى ده و واگذارنده اش را وا بگذار».

الأمالى، صدوقـ به نقل از ابو سعيد ـ: چون روز غدير خم شد، پيامبر خدا فرمان داد كه منادى ندا دهد: نماز، همگانى است! پس، دست على عليه السلام را گرفت و فرمود: «خدايا! هر كه من مولاى اويم، پس على مولاى اوست. خدايا! دوستدارش را دوست و دشمنش را دشمن بدار!». پس، حسّان بن ثابت گفت: اى پيامبر خدا! درباره على عليه السلام شعرى بسرايم؟ پيامبر صلى الله عليه و آله به او فرمود: «بسراى». و او سرود: روز غدير و در خم، پيامبرشان ندايشان مى دهد و نداى پيامبر را بزرگ دار كه مى گويد: «چه كسى مولا و ولىّ شماست؟». بى آن كه در آن جا خصومتى نشان دهند، گفتند: خداى تو مولاى ماست و تو ولىّ ما هستى و امروز، هيچ نافرمانى را در ميان ما نمى يابى. پس به او گفت: «اى على! برخيز كه من به

تذكرة الخواصّ:شاعران، درباره روز غدير خم، فراوان سرودند و حسّان بن ثابت، سرود: روز غدير و در خُم، پيامبرشان ندايشان مى دهد. پس به نداى رسول، گوش فرا ده. پرسيد: «چه كسى مولا و ولىّ شماست؟». بى آن كه در آن جا خصومتى نشان دهند، گفتند: خداى تو مولاى ماست و تو ولىّ ما هستى و ما در امر ولايت، نافرمانى نمى كنيم. پس به او فرمود: «اى على! برخيز كه من به پيشوايى و راهنمايى تو پس از خود، رضايت دادم». «هر كه من مولاى اويم، اين، ولىّ اوست. پس، ياوران راستين و دوستدار او باشيد». آن جا بود كه دعا كرد: «خدايا! دوستدارش را دوست بدار و با هر كه با على را دشمن مى دارد، دشمن باش!». روايت مى شود كه چون پيامبر صلى الله عليه و آله، اين اشعار را از او شنيد، فرمود: «اى