هنگام تعيين سرپرست براى دختر حمزه

تاريخ دمشقـ به نقل از عبد اللّه بن جعفر ـ: چون دختر حمزه به مدينه آمد، على عليه السلام و جعفر و زيد، هر يك سرپرستى او را ادّعا كردند. پيامبر خدا فرمود: «دليل هايتان را بگوييد». زيد گفت: او دختر برادرم است و من به او سزاوارترم. على عليه السلام گفت: دختر عمويم است و من او را [از مكّه] آورده ام. جعفر نيز گفت: دختر عمويم است و خاله اش نزد من است. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «جعفر! تو او را ببر كه از ديگران به [نگهدارى]او سزاوارترى». پس فرمود: «امّا تو ـ اى زيد! ـ آزاد شده منى و من، مولاى تواَم. و امّا تو ـ اى جعفر! ـ در خَلق و خُلق، شبيه منى. امّا تو ـ اى على! ـ براى من، به منزله هارون براى موسى هستى، جز در پيامبرى».