حدیث دربارهبهترينِ اوصيا

رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ لِفاطِمَةَ عليها السلام في مَرَضِ وَفاتِهِ ـ: أنَا خاتَمُ النَّبِيّينَ، وأكرَمُ النَّبِيّينَ عَلَى اللّهِ، وأحَبُّ المَخلوقينَ إلَى اللّهِ عزّوجلّ، وأنَا أبوكِ، ووَصِيّي خَيرُ الأَوصِياءِ، وأحَبُّهُم إلَى اللّهِ، وهُوَ بَعلُكِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در بيمارى وفاتش خطاب به فاطمه عليها السلام ـ: من خاتم پيامبران و گرامى ترينِ آنان پيش خدا و محبوب ترينِ آفريدگان در نزد خداى عز و جل هستم و من، پدر تو هستم. وصىّ من [نيز] بهترينِ اوصيا و محبوب ترينِ آنان نزد خداست و او همسر توست.

۱.المعجم الكبير: ج 3 ص 57 ح 2675، المعجم الأوسط: ج 6 ص 327 ح 6540، تاريخ دمشق: ج 42 ص 130 ح 8501، ذخائر العقبى: ص 235 كلّها عن عليّ الهلالي؛ كفاية الأثر: ص 63 عن جابر بن عبد اللّه الأنصاري.

کلیدواژه‌ها کوشش های پیامبر برای رهبری علی پس از خود احادیث وصایت وصی خاتم پیامبران بهترین اوصیا

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به فاطمه عليها السلام ـ: پيامبر ما، برترينِ پيامبران است و او پدر توست. وصىّ ما، بهترينِ اوصياست و او همسر توست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوگند به آن كه مرا به حق به پيامبرى برانگيخت، خداوند، پيامبرى گرامى تر از من در نزد خود و وصى اى گرامى تر از وصىّ من، على، برنينگيخت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى على! هنگامى كه خداوند عز و جل اوّلين و آخرين را محشور مى گردانَد، منبرى بر فراز منبرهاى پيامبران براى من و منبرى بر فراز منبر اوصيا براى تو نصب مى كند و تو از آن، بالا مى آيى.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دوست دارد روز و شب در رحمت خدا به سر بَرد، هرگز شكّى به دلش راه ندهد كه دودمان من، بهترين دودمان و وصىّ من، برترينِ اوصياست.

امام على عليه السلام:من وصىّ پيامبر خدا و بهترينِ اوصيايم.

امام على عليه السلام:بهترينِ خَلق، در روزى كه خداوند آنان را گرد مى آورد، پيامبران اند و برترينِ پيامبران، محمّد صلى الله عليه و آله است. برترين هر امّت، پس از پيامبرشان، وصىّ آن پيامبر است، تا آن كه پيامبرى مبعوث شود. آگاه باشيد كه برترينِ اوصيا، وصىّ محمّد صلى الله عليه و آله است.

امام صادق عليه السلام:خداوند، پيامبرى بهتر از محمّد صلى الله عليه و آله و وصى اى بهتر از وصىّ او برنينگيخت.

امام صادق عليه السلام:اى اَبان! چگونه مردم، گفته امير مؤمنان را انكار مى كنند، آن گاه كه گفت: «اگر مى خواستم، اين پايم را بلند مى كردم و با آن به سينه پسر ابو سفيان در شام مى كوفتم و او را از تختش سرنگون مى كردم!»؛ ولى دسترسى آصف، وصىّ سليمان، به تخت بلقيس و آوردن آن را در كم تر از يك پلك زدن به نزد سليمان، انكار نمى كنند؟! آيا پيامبر ما، برترينِ پيامبران نيست و وصىّ اش برترينِ اوصيا نيست؟! آيا او را همچون وصىّ سليمان قرار نمى دهند؟! خدا ميان ما و كسى كه حقّ ما را انكار و فضيلت ما را تكذيب مى كند، داورى كند!