حدیث دربارهبهترين مؤمنان

صحيح البخاري عن أبي هريرة:إنَّ رَجُلاً أتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه و آلهيَتَقاضاهُ فَأَغلَظَ، فَهَمَّ بِهِ أصحابُهُ، فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: دَعوهُ؛ فَإِنَّ لِصاحِبِ الحَقِّ مَقالاً. ثُمَّ قالَ: أعطوهُ سِنّا مِثلَ سِنِّهِ. قالوا: يا رَسولَ اللّهِ، لا نَجِدُ إلاّ أمثَلَ مِن سِنِّهِ. فَقالَ: أعطوهُ، فَإِنَّ مِن خَيرِكُم أحسَنَكُم قَضاءً. ۱
صحيح البخارىـ به نقل از ابو هريره ـ: مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آلهآمد و از ايشان طلب خود را مى خواست، كه با خشونت، سخن گفت. اصحاب پيامبر صلى الله عليه و آله خواستند او را تنبيه كنند كه پيامبر خدا فرمود: «رهايش كنيد؛ همانا صاحب حق را سخنى است». سپس فرمود: «به او همتاى طلبش را بدهيد». گفتند: اى پيامبر خدا! چيزى نداريم، مگر بهتر از [حيوانِ]هم سنّ مال او. فرمود: «بدهيد. از بهترينِ شما، كسى است كه حقّ ديگرى را بهتر ادا كند».
۱.صحيح البخاري: 2 / 809 / 2183 و ح 8182 وفيه «خياركم» بدل «من خيركم»، صحيح مسلم: 3 / 1225 / 120، سنن النسائي: 7 / 291، مسند ابن حنبل: 3 / 474 / 9887 كلاهما نحوه، سنن ابن ماجة: 2 / 809 / 2423 وفيه «إنّ خيركم ـ أو من خيركم ـ أحاسنكم قضاءً» فقط، كنز العمّال: 6 / 226 / 15456.

احادیث دیگر این موضوع

۸
المستدرك على الصحيحينـ به نقل از عياض بن سليمان ـ: پيامبر خدا فرمود: «برگزيدگانِ امّت من ـ در آنچه ملكوتيان، مرا آگاهانيده اند ـ گروهى هستند كه در وسعت رحمت پروردگارشان، در آشكارا مى خندند؛ امّا از بيم عذاب سخت پروردگارشان، در نهان مى گريند؛ صبح و شام، در خانه هاى پاك (مساجد)، خدا را ياد مى كنند و با شوق و بيم، به زبان، خدا را مى خوانند و با دست هايشان كه براى دعا [به قنوتْ]بالا و پايين مى رود، از خدا درخواست مى نمايند و در آغاز و انجام، پيوسته با دل هايشان به خدا روى مى آورند. هزينه (بار) آنان بر مردم، سبك، و بر خودشان سنگين است؛ پابرهنه بر زمين مى جنبند، همچون راه رفتن مورچه، بدون سرخوشى و غرور و تكبّر؛ آرام راه مى روند؛ با وسيله به خدا تقرّب مى جويند؛ قرآن مى خوانند؛ به درگاه خدا آنچه را موجب تقرّب به اوست، نزديك مى كنند؛ و جامه كهنه مى پوشند. [احساس مى كنند كه] بر آنان از سوى خداى متعال، گواهانى حاضرند و چشمى نگهبان گماشته شده كه [اعمال] بندگان را به دقّت بررسى مى كنند و [در آنچه] در شهرها [مى گذرد،]مى انديشند؛ روح هاى آنان در دنياست و دل هايشان در آخرت؛ به چيزى جز [رضاى] امام خود نمى انديشند؛ و براى گورهايشان رهتوشه، براى راهشان برگ عبور، و براى جايگاهشان وسايلْ آماده ساخته اند». آن گاه پيامبر خدا اين كلام الهى را تلاوت فرمود: «اين، براى كسى است كه از مقام من، بيم داشته و از وعيد من، هراسان باشد» .