حدیث دربارهآنچه با آن، خير دنيا و آخرت به دست مى آيد

الكافي عن هلقام بن أبي هلقام:أتَيتُ أبا إبراهيمَ عليه السلام فَقُلتُ لَهُ: جُعِلتُ فِداكَ، عَلِّمني دُعاءً جامِعا لِلدُّنيا وَالآخِرَةِ وأوجِز. فَقالَ: قُل في دُبُر الفَجرِ إلى أن تَطلُعَ الشَّمسُ: «سُبحانَ اللّهِ العَظيمِ وبِحَمدِهِ، أستَغفِرُ اللّهَ وأسأَلُهُ مِن فَضلِهِ». قالَ هِلقامُ: لَقَد كُنتُ مِن أسوَاَ أهلِ بَيتي حالاً، فَما عَلِمتُ حَتّى أتاني ميراثٌ مِن قِبَلِ رَجُلٍ ما ظَنَنتُ أنَّ بَيني وبَينَهُ قَرابةً، وإنِّي اليَومَ أيسَرُ أهلِ بَيتي؛ ذلِكَ إلاّ بِما عَلَّمَني مَولايَ العَبدُ الصّالِحُ عليه السلام. ۱

الكافىـ به نقل از هِلقام بن ابى هلقام ـ: خدمت امام كاظم عليه السلامرسيدم و به او عرض كردم: فدايت شوم! مرا دعايى مختصر بياموز كه دربرگيرنده دنيا و آخرت باشد. فرمود: «بعد از هر نماز صبح تا طلوع خورشيد، بگو: سُبْحانَ اللّهِ العَظيمِ و بِحَمْدِهِ، أَسْتَغْفِرُ اللّهَ وَ أَسْأَلُهُ مِنْ فَضلِهِ؛ خداى بزرگ، منزّه است. به ستايش او مشغولم و از او آمرزش مى خواهم و از فضل او مى طلبم». من از همه خانواده ام بدحال تر و پريشان تر بودم، تا آن كه از سوى مردى كه فكر نمى كردم ميان من و او خويشاوندى باشد، ارثى به من رسيد و امروز، من توانگرترين فرد خانواده ام. اين نبود، مگر به بركت آنچه مولايم، بنده شايسته خدا (امام كاظم عليه السلام)، به من آموخت.

۱.الكافي: 2 / 550 / 12، كتاب من لا يحضره الفقيه: 1 / 328 / 962 وفيه «فما علمت» بدل «ما ظننت»، مكارم الأخلاق: 2 / 34 / 2075، بحار الأنوار: 86 / 131 / 7.

کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان خیر خاستگاه های خیر +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:«لا حَولَ و لا قوّةَ إلاّ باللّه» گنجى از گنج هاى بهشت است. هر كه آن را بگويد، نظر لطف خدا بر او خواهد بود و هر كه خدا به او نظر لطف كند، خير دنيا و آخرت را به او مى بخشد.

امام زين العابدين عليه السلام:پيامبر خدا فرمود: «آيا شما را بياگاهانم كه خير دنيا و آخرت، به چه خواهد بود، و هرگاه گرفتار و اندوهگين شديد، اگر خدا را به آن بخوانيد، غمتان را بزدايد؟». گفتند: آرى، اى پيامبر خدا! فرمود: «بگوييد: لا إله إلاّ اللّهُ رَبُّنا، لانُشْرِكُ بِهِ شَيْئَا؛ معبودى جز پروردگارمان اللّه نيست، چيزى را شريك او قرار نمى دهيم. آن گاه هر چه خواستيد، بخوانيد».

صحيح مسلمـ به نقل از ابو مالك، درباره پدرش ـ: وى شنيد كه پيامبر خدا به مردى كه خدمت ايشان رسيده بود و از ايشان پرسيده بود كه: «وقتى از پروردگارم سؤال مى كنم، چه بگويم؟»، فرموده است: بگو: «خدايا! مرا بيامرز، بر من رحمت آر، عافيتم بخش، و روزى ام ده!» و انگشتانش را بجز انگشت ابهام ببند، كه اينها دنيا و آخرتت را برايت گرد مى آورند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به هر كه زبانى ذكرگو داده شود، به او نيكى دنيا و آخرت داده شده است.

معدن الجواهر:مردى به پيامبر خدا گفت: اى پيامبر خدا! مرا خصلتى بياموز كه خير دنيا و آخرت را برايم گرد آوَرَد. فرمود: «دروغ نگو». آن مرد مى گويد: من عادت هايى داشتم كه از نظر خداى متعال، ناپسند بودند. آنها را ترك كردم، از بيم آن كه كسى از من بپرسد: «آيا آن كار را كرده اى؟» و من، يا رسوا شوم و يا دروغ بگويم و بر خلاف رهنمود پيامبر خدا عمل كرده باشم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چهار چيز است كه به هر كس داده شود، خير دنيا و آخرت را به او داده اند: دل سپاسگزار، زبان ذكرگو، بدن شكيبا بر بلا، و همسرى كه در پى خيانت به شوهر نيست، نه درباره خودش و نه در مورد مال او.

امام باقر عليه السلام:در كتاب على عليه السلام يافتيم كه پيامبر خدا در حالى كه بر منبر خويش بود، فرمود: «سوگند به آن كه جز او معبودى نيست، هرگز خير دنيا و آخرت را به مؤمنى ندهند، مگر به سبب: خوش گمانى اش به خدا و اميدش به او، اخلاق نيكويش، و پرهيز كردن از غيبت مؤمنان».

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند فرموده است: «هرگاه بخواهم نيكى دنيا و آخرت را براى مسلمانى فراهم آورم، براى او قرار مى دهم: دلى خاشع، زبانى ذكرگو، بدنى شكيبا بر بلا، همسرى باايمان كه چون به او بنگرد، شادمانش كند و آن گاه كه غايب باشد، نگهدار خويش و مال او باشد».