حدیث دربارهروز جمعه

خیر و برکت، ص ۵۱۵، ح ۱۰۴۲

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

روز جمعه

عنه صلى الله عليه و آله:أكثِروا مِنَ الصَّلاةِ عَلَيَ يَومَ الجُمُعَةِ؛ فَإِنَّهُ يَومٌ تُضاعَفُ فيهِ الأَعمالُ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در روز جمعه، زياد بر من صلوات بفرستيد؛ چرا كه جمعه، روزى است كه [پاداش] كارها در آن، چند برابر مى شود.

۱.مسند زيد: 156 عن زيد عن أبيه الإمام زين العابدين عن آبائه عليهم السلام، دعائم الإسلام: 1 / 179، بحار الأنوار: 89 / 364 / 56.

کلیدواژه‌ها جمعه روز جمعه

احادیث دیگر این موضوع

۷

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:جمعه، كفّاره خطاهاى بين جمعه تا جمعه قبلش و سه روز افزون بر آن است؛ چرا كه خداوند فرموده است: «هر كس حسنه اى (كار نيكى) آوَرَد، ده برابر پاداش دارد» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:روز جمعه، سَرور روزهاست. خداوند در آن روز، حسنات را مى افزايد و گناهان را محو مى كند و درجات را بالا مى برد.

امام على عليه السلامـ در توصيف روز جمعه ـ: در آن روز، ساعتى پُربركت است كه هيچ بنده مؤمنى، در آن ساعت، چيزى از خداوند نمى خواهد، مگر آن كه به او عطا مى كند.

امام باقر عليه السلام:در روز جمعه، [پاداش] كارها چند برابر مى شود. پس در آن روز، نماز و صدقه زياد انجام دهيد.

امام صادق عليه السلام:خداوند، روز جمعه را بر روزهاى ديگر برترى بخشيده است. در روز جمعه، بهشت براى آن كس كه به [نماز]جمعه بيايد، آراسته و مزيّن مى شود، و شما به اندازه پيشتازى تان به سوى [نماز]جمعه، به سوى بهشت پيش خواهيد تاخت و همانا درهاى آسمان براى بالا رفتن اعمال بندگان، باز مى شوند.

امام صادق عليه السلامـ درباره كسى كه مى خواهد كار خيرى (همچون: صدقه، روزه و مانند آن) داشته باشد ـ: مستحب است كه آن كار، در روز جمعه باشد؛ چرا كه در روز جمعه، [پاداش] عمل، چند برابر مى شود.

امام صادق عليه السلام:در شب جمعه، از گناهان بپرهيزيد؛ چون گناه، چند برابر مى شود، و حسنه هم چند برابر مى شود. هر كس در شب جمعه، نافرمانى خدا را ترك كند، همه گناهان گذشته او، در آن بخشوده مى شود و به او مى گويند: «كار را از سر بگير». و هر كس در شب جمعه، با انجام دادن گناهى به مبارزه با خدا بپردازد، خداوند، او را به همه كرده هايش در طول عمرش مؤاخذه مى كند و به سبب اين گناه، عذابش را دو چندان مى نمايد. چون شب جمعه مى شود، ماهيان درياها و حيوانات صحراها، سرهاى خود را بالا كرده، با صدايى ملتمسانه مى گويند: «خدايا! ما را به سبب گناهان آدميان، عذاب نكن!».