الف) سخن ندانسته

پيامبر صلى الله عليه و آله:آنكه ندانسته به مردم فتوا دهد، آنچه را از دين تباه مى كند، بيش از آن است كه اصلاح مى كند.

پيامبر صلى الله عليه و آله:آنكه ندانسته به مردم فتوا دهد، در حالى كه ناسخ و منسوخ، و محكم و متشابه را نمى داند، هلاك شود و هلاك گرداند.

پيامبر صلى الله عليه و آله:آنكه ندانسته به مردم فتوا دهد، فرشتگان آسمانها و زمين او را نفرين كنند.

پيامبر صلى الله عليه و آله:آنكه فتوايى تحقيق نشده به وى داده شود، همانا گناهش بر كسى است كه فتوا داده است.

امام على عليه السلام:از آنچه بر آن آگاه نيستى، خبر مده.

امام على عليه السلام:آنچه را نمى شناسيد، بر زبان مرانيد؛ زيرا بيشترين حقيقت، در چيزى است كه انكار مى كنيد.

امام سجاد عليه السلام:بارخدايا! به تو پناه مى برم از اينكه. به ستمگرى يارى رسانم. يا سخنى ندانسته بر زبان آورم.

امام باقر عليه السلام:آنكه به مردم از روى ناآگاهى و بدون هدايتى الهى، فتوا دهد، فرشتگان رحمت و فرشتگان عذاب، او را نفرين كنند، و عقوبت كسانى كه بدان فتوا عمل كنند، به او رسد.