حدیث دربارهعذاب زبان
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:يُعَذِّبُ اللّهُ اللِّسانَ بعَذابٍ لا يُعَذِّبُ بهِ شَيئا مِن الجَوارِحِ، فيقولُ: أي رَبِّ، عَذّبتَني بعَذابٍ لَم تُعَذِّبْ بهِ شيئا! فيُقالُ لَهُ: خَرَجَت مِنكَ كَلِمَةٌ فبَلَغَت مَشارِقَ الأرضِ ومَغارِبَها، فسُفِكَ بها الدَّمُ الحَرامُ، وانتُهِبَ بها المالُ الحَرامُ، وانتُهِكَ بِها الفَرجُ الحَرامُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، زبان را عذابى مى دهد كه هيچ يك از اعضاى ديگر را چنان عذابى نمى دهد. پس زبان مى گويد: اى پروردگار! مرا عذابى دادى كه هيچ چيز را چنان عذابى نداده اى!
در پاسخ او گفته مى شود: «سخنى از تو بيرون آمد و به شرق و غرب زمين رسيد و به واسطه آن، خونى به ناحق ريخته شد و مالى به غارت رفت و ناموسى، هتك شد».
۱.الكافي: ج 2 ص 115 ح 16 عن السكوني عن الإمام الصادق عليه السلام، بحارالأنوار: ج 71 ص 304 ح 80.