حدیث دربارهعسل

تاريخ دمشق عن عبداللّه بن بريدة:حَدَّثَني عَمُّ عامِرِ بنِ الطُّفَيلِ العامِرِيِّ أنَّ عامِرَ بنَ الطُّفَيلِ أهدى إلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله فَرَساً، وكَتَبَ إلَيهِ عامِرٌ: إنَّهُ قَد ظَهَرَت بي دُبَيلَةٌ، فَابعَث إلَيَّ دَواءً مِن عِندِكَ. قالَ: فَرَدَّ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله الفَرَسَ لِأَنـَّهُ لَم يَكُن أسلَمَ، وأهدى إلَيهِ عُكَّةً مِن عَسَلٍ، وقالَ: تَداوِ بِها. ۱
تاريخ دمشقـ به نقل از عبد اللّه بن بريده ـ: عموى عامر بن طُفَيل برايم نقل كرد كه عامر بن طفيل، به پيامبر خدا اسبى هديه داد. عامر، همچنين براى ايشان نوشت: «در من دُبَيله اى ۲ پديد آمده است. از جانب خويش، برايم دارويى بفرست». پيامبر صلى الله عليه و آله، از آن روى كه عامر، هنوز اسلام نياورده بود، اسب را برگرداند؛ ولى خيكى از عسل به وى اهدا كرد و فرمود: «با اين، درمان كن».
۱.. تاريخ دمشق: ج 26 ص 99 ح 5506.
۲.وَرَم كلان مدوّر. آبله بزرگ و سياه كه بر آيد. نزد پزشكان، هر وَرَم عارضى را ـ اگر در اندرون آن، موضعى باشد كه مادّه در آن جمع شود ـ دُبَيله گويند (لغت نامه دهخدا).
کلیدواژه‌ها بهشتنام های بهشتخردعوامل بهشتی شدن +3 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

۸