حدیث دربارهجِرجير

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۱۳، ص ۴۴۳، ح ۱۰۸۴۱

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

عنه صلى الله عليه و آله:مَن أكَلَ الجِرجيرَ ثُمَّ نامَ، يُنازِعُهُ عِرقُ الجُذامِ في أنفِهِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس جِرجير بخورد و بخوابد، رگ جذام در بينىِ او، با آن در مى آويزد.

۱.. الدعوات: ص 160 ح 441، بحار الأنوار: ج 66 ص 237 ح 7.

کلیدواژه‌ها حکمت های پزشکی و بهداشتی درمان با میوه ها و غذاها و گیاهان دارویی جرجیر

احادیث دیگر این موضوع

۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من، جِرجير جِرجير، گياهى است كه بر آب مى رويد، داراى برگ هاى بريده بريده و ساقه سفيد است و نوعى از آن، دشتى و نوع ديگر، بستانى (باغى) است (القانون فى الطبّ: ص 56). گياهى است داراى گل هاى سفيد ريز و برگ هاى مركّب و سبز پُررنگ. در خشكى، در مناطق معتدل اروپا و آسيادر نزديك چشمه ها و آبگيرها مى رويد. در سالاد از آن استفاده مى شود و به آن، مزه اى لذيذ مى دهد (المنجد: ص 84). علّامه مجلسى مى گويد: آنچه از كتاب هاى بيشتر اطبّا برمى آيد، اين است كه آنچه در فارس به نام تره تيزك [يا شاهى]شناخته شده، همان «جِرجير» عربى نيست؛ بلكه «رشاد» عربى است. ابن بيطار گويد: «جرجير، داراى دو نوع است: بستانى (باغى) و دشتى.». را خوش نمى دارم و گويا درخت آن را مى نگرم كه در دوزخ، روييده است. هيچ كس پس از گزاردن نماز عشا، درون را از آن پُر نمى سازد، مگر اين كه آن شب را در حالى به خواب مى رود كه جانِ او تا صبح با جذام، دست و پنجه نرم مى كند.