حدیث دربارهسير
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:كُلُوا الثُّومَ وتَداوَوا بِهِ؛ فَإِنَّ فيهِ شِفاءً مِن سَبعينَ داءً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:«سير» ۲ بخوريد و بدان درمان كنيد؛ چرا كه درمان هفتاد درد، در آن هست.
۱.. مكارم الأخلاق: ج 1 ص 394 ح 1335؛ الفردوس: ج 3 ص 245 ح 4721 كلاهما عن الإمام عليّ عليه السلام.
۲.علّامه مجلسى مى گويد: سير، بر دو گونه است: بيابانى و باغى. جالينوس مى گويد: «گرم و خشك و در زمره طبع سوم است و برخى هم گفته اند از چهارم». براى رفع تيرگىِ رنگ خون، سودمند است. شپش و تخم شپش را مى كُشد و از آن روى كه حل كنندگى و خشك كنندگى قوى اى دارد، چنانچه بيش از اندازه پياز مصرف شود، سردرد مى آورد و به چشم زيان مى رساند. براى درد پشت و سرين، سودمند است و در برابر گاز گرفتن درندگان، براى افرادى كه داراى طبع سرد هستند، كار ترياك را مى كند. در كل، براى حفظ سلامت سردْطبعان و پيران، بسيار مفيد است؛ حرارت غريزىِ آنان را تقويت مى كند، بادهاى سخت را از بدن مى برد و براى بهبود ريزش قطره قطره اىِ پيشابِ پيران، سودمند است. بهترين روش آماده كردن آن، اين است كه در آب و نمك جوشانده، سپس از آب، بيرون آورده و با روغن بادام، پخته و آن گاه خورده شود و پس از آن هم انار و سيب، مكيده شود. اگر هم آن را بسوزانند و بسايند و با عسل، خمير كنند و بر روى محلّ مارگزيدگى بگذارند، بهبود مى بخشد. سير، در كُشتن كرم كدو هم منفعت شگفت آورى دارد (بحار الأنوار: ج 66 ص 251).