حدیث دربارهاكتفا كردن به مقدار نياز

امام زين العابدين عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله بر شترچرانى گذر كرد. كسى را فرستاد تا از او چيزى براى آشاميدن بخواهد. شتربان گفت: آنچه در پستان شتران است، صبحانه مردم قبيله است و آنچه در ظرف هاى ماست، غذاى شامشان. پيامبر خدا فرمود: «بار خدايا! مال و فرزندان او را بسيار گردان». سپس به گوسفندچرانى گذر نمود و كسى را فرستاد تا از او چيزى براى آشاميدن بخواهد. وى گوسفندها را دوشيد و هر چه در ظرف داشت، در ظرف پيامبر خدا ريخت و نيز گوسفندى براى ايشان فرستاد و پيغام داد: اين، چيزى است كه نزد ما آماده بود. اگر مى خواهى، آن را افزون كنيم. پيامبر خدا گفت: «بار خدايا! او را به قدر كفاف، روزى ده». يكى از يارانش گفت: اى پيامبر خدا! آن را كه خواهشت را رد كرد، چنان دعا فرمودى كه ما همه دوستار آنيم؛ و اين را كه خواهشت را روا نمود، چنين دعا فرمودى كه ما همه، آن را ناخوش مى داريم! پيامبر خدا فرمود: «همانا آنچه كم باشد و كفايت نمايد، بهتر از آن است كه فراوان باشد و بفريبد. بار خدايا! محمّد و خاندان محمّد را به قدر كفاف، روزى بخش».