حدیث دربارهزيان هاى ثروت اندوزى ، بيش از زيان هاى فقر است

صحيح البخارىـ به نقل از عمرو بن عوف ـ: پيامبر خدا، ابو عبيدة بن جرّاح را به بحرين فرستاد تا جزيه آن جا را بستاند. پيش تر، پيامبر صلى الله عليه و آله با مردم بحرين مصالحه كرده و علاء بن حَضرَمى را بر ايشان به حكومت گماشته بود. پس ابو عبيده با مالى از بحرين باز گشت. انصار شنيدند كه وى باز آمده است. او نماز صبح را با پيامبر صلى الله عليه و آله به جاى آورد و چون نماز را با ايشان گزارد، خواست باز گردد. افراد بر راه او در آمدند. پيامبر خدا با ديدن آنان، لبخندى زد و فرمود: «گمان دارم كه شنيده ايد ابوعبيده با مالى باز آمده است». گفتند: آرى، اى پيامبر خدا! فرمود: «پس شادمان باشيد و به آنچه خرسندتان مى كند، اميدوار باشيد. به خدا سوگند، من از فقر بر شما بيم ندارم؛ بلكه از آن بر شما مى ترسم كه دنيا بر شما گشاده گردد، همان گونه كه بر پيشينيانتان بود؛ و آن گاه در آن به رقابت و افزون خواهى پردازيد، همان گونه كه پيشينيانتان پرداختند؛ و شما را هلاك سازد، همان سان كه ايشان را هلاك كرد».