حدیث دربارهزيان هاى ثروت اندوزى ، بيش از زيان هاى فقر است
سنن ابن ماجة عن أبي الدرداء:خَرَجَ عَلَينا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله ونَحنُ نَذكُرُ الفَقرَ ونَتَخَوَّفُهُ، فَقالَ: آلفَقرَ تَخافونَ؟! وَالَّذي نَفسي بِيَدِهِ لَتُصَبَّنَّ عَلَيكُمُ الدُّنيا صَبّا حَتّى لا يُزيغَ قَلبَ أحَدِكُم إزاغَةً إلّا هِيَه! وَايمُ اللّهِ، لَقَد تَرَكتُكُم عَلى مِثلِ البَيضاءِ، لَيلُها ونَهارُها سَواءٌ. ۱
سنن ابن ماجةـ به نقل از ابو دردا ـ: پيامبر خدا بر ما وارد شد، در حالى كه از فقر سخن گفته و از آن بيمناك بوديم. فرمود: «آيا از فقر مى ترسيد؟ سوگند به آن كه جانم در دست اوست، دنيا آن قدر بر شما نعمت مى ريزد كه هيچ چيز جز آن، دلتان را به باطل نمى گرايانَد. به خدا سوگند، شما را بر راهى روشن ترك كردم، كه شب و روزش يكسان [و به يك اندازه روشن] است.
۱.. سنن ابن ماجة: ج 1 ص 4 ح 5.