حدیث دربارههشدار درباره مال پرستى
عنه صلى الله عليه و آله:تَعِسَ عَبدُ الدّينارِ وعَبدُ الدِّرهَمِ وعَبدُ الخَميصَةِ! إن اُعطِيَ رَضِيَ، وإن لَم يُعطَ سَخِطَ؛ تَعِسَ وَانتَكَسَ! وإذا شيكَ فَلَا انتَقَشَ.
طوبى لِعَبدٍ آخِذٍ بِعِنانِ فَرَسِهِ في سَبيلِ اللّهِ! أشعَثَ رَأسُهُ، مُغبَرَّةٍ قَدَماهُ؛ إن كانَ فِي الحِراسَةِ كانَ فِي الحِراسَةِ، وإن كانَ فِي السّاقَةِ كانَ فِي السّاقَةِ؛ إنِ استَأذَنَ لَم يُؤذَن لَهُ، وإن شَفَعَ لَم يُشَفَّع. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بنده دينار و درهم و جامه گران بها، هلاك مى گردد. اگر برخوردار شود، خشنودى مى يابد و اگر برخوردار نشود، خشم مى گيرد. [پس] هلاك مى شود و سرنگون مى گردد؛ و اگر شوكتى يابد، نمى تواند از آن بهره گيرد.
خوشا به حال بنده اى كه در راه خدا، زمام اسب خويش بگيرد و سرش خاك آلود گردد و قدم هايش، غبارآميز شود! اگر در ميان نگاهبانان باشد، نگاهبانى مى كند و اگر در ميان سواران يا پيادگان باشد، به رزم مى پردازد و چون رخصت [ـِ نشستن]خواهد، رخصتش نمى دهند و چون در حقّ كسى شفاعت نمايد، شفاعتش پذيرفته نمى گردد.
۱.. صحيح البخاري: ج 3 ص 1057 ح 2730 عن أبي هريرة.